Transcendent Policy

Transcendent Policy

Media and Political Participation in the Islamic Republic of Iran: A Comparative Analysis of the Functions of Traditional and Modern Media

Document Type : Original Article

Authors
Ali Reza Esmail Zadeh 1
Ehsan Shakeri, 2
Masood Jahangiri 3
1 Assistant Professor, Department of Political Science, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
2 Assistant Professor, Department of Political Science, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran.
3 Ph.D. Candidate, Department of Political Science (Political Sociology), Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
10.22034/sm.2021.526067.1676
Abstract
Media, as the most important channel of political communication, can play a decisive and sensitive role in the level of political participation. Media can influence people's attitudes, awareness, and ultimately their willingness to participate in the political arena, particularly in elections. This influence is often indirect or sometimes direct, providing extensive information and awareness to its audience. Given the significant role that traditional media (such as television) and modern media (social media) play in shaping citizens' voting behaviors and attitudes in the political sphere, the question arises: how can media be utilized to further enhance the level of political participation, especially in the electoral aspect, in the country? The research method is descriptive-analytical, and the results show that due to the monopoly of state television and its univocal nature, citizens in recent years have turned to social media as tools that provide them with greater freedom, using it as a key platform for political action and participation. Conversely, the national broadcaster has clearly lagged in using virtual spaces and the capabilities of social media to encourage political participation and attract public opinion. The virtual space, as a competitor to national media, has found a more prominent role in education, awareness-raising, information dissemination, and public persuasion; a role that does not necessarily align with the objectives of the political system. This issue is clearly observable with the extensive filtering of social media and efforts to implement the national internet project. Additionally, in many cases, traditional media have not adhered to the legal obligations and, using various special media tricks, have violated these rules and principles by favoring specific electoral candidates, an issue that has become much more complex with the expanding role of digital media, especially on the internet and virtual space. These media indirectly, consciously or under the pressure of individuals or specific groups, engage in deliberate bias; a matter that contradicts the mission and goals of the media's involvement in the election process, ultimately leading to an unfair change in voter tendencies and the final election result.
Keywords
Modern media
Traditional media
Political participation
Elections
Television
Virtual media
Social media
ابراهیم‌پور، حبیب؛ روشندل اربطانی، طاهر (1387). بررسی جایگاه رسانه ملی در الگوی حکمرانی پایداری در ایران. مدیریت دولتی، 1(1): ص3-18.
ابولی، عابدین؛ حقیقی، علیمحمد؛ زارعی، غفار (1401). تأثیر شبکه‌های اجتماعی مجازی بر رفتار سیاسی شهروندان ایران (از سال97-87). جغرافیا و برنامه‌ریزی منطقه‌ای، 12(46).
ادیب، مرتضی (1399). رسانه‌ها در صف اول انتخابات. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران. قابل ‌دسترس در:
https://www.irna.ir/news/84240697/%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D9%81-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AA
اردستانی، حسین (1390). نقش رسانه در فرایند جلب مشارکت سیاسی. پژوهشنامه، شماره50: ص62-13.
امیر انتخابی، شهرود؛ حیران‌نیا، جواد (1390). نقش رسانه‌ها در مشارکت سیاسی شهروندان. پژوهشنامه، شماره 50: ص63-94.
چیلکوت، رونالد (1378). نظریه‌های سیاست مقایسه. ترجمه‌ وحید بزرگی و علیرضا طیب. رسا.
حاجی‌زادگان، ابوالفضل (1400). وبینار رسانه‌های جمعی و انتخابات. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران. قابل‌ دسترس در:
https://www.irna.ir/news/84312945/%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%B1%D9%88-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF
حداد، غلامرضا (1397). سیاست رسانه‌ای شده؛ نمونه‌پژوهی مقایسه‌ای جو لوله‌کش و میرزاآقا. مطالعات رسانه‌های نوین، شماره 13: ص63-106.
خرازی، سید صادق (1394). سخنرانی در همایش ایران و جنگ جهانی دوم.
خوش‌فر، غلامرضا؛ جندقی میرمحله، فاطمه (1395). مصرف رسانه‌ای و مشارکت سیاسی. مطالعات توسعه اجتماعی فرهنگی، 5(4): ص105-128.
ذوالقدر، حسین (1392). نقش رسانه‌های مجازی در مشارکت سیاسی شهروندان تهرانی. مطالعات انتخاباتی، 2(3):
ص117-146.
رفیع، حسین؛ رزمی، سروش (1400). بررسی مدیریت شبکه‌های اجتماعی در فضای سیاسی ایران به عنوان یک مسئلۀ بدخیم. پژوهش‌های راهبردی سیاست، 10(36): ص129-152.
روحانی، محسن و همکاران (1401). نقش صداوسیما در تقویت اعتماد سیاسی. رسانه، شماره 127: ص5-28.
ساروخانی، باقر (1400). جامعه‌شناسی ارتباطات. تهران: اطلاعات.
سید امامی، کیکاووس (1388). تلویزیون و انتخابات ریاست جمهوری در ایران. پژوهش‌های ارتباطی، 16(57): ص63-91.
صباغی، هادی (1399). رسانه‌ها در صف اول انتخابات. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران. قابل ‌دسترس در:
https://www.irna.ir/news/84240697/
ضیایی‌پرور، حمید؛ عقیلی، سید وحید (1388). بررسی نفوذ شبکه‌های اجتماعی مجازی در میان کاربران ایرانی. رسانه، شماره 80: ص23-42.
عباسی، حسن؛ شریعت، جهانگیر (1397). کارکرد سیاسی شبکه‌های اجتماعی مجازی. امنیت ملی، 8(30): ص127-150.
عبداللهی‌نژاد، علیرضا و همکاران (1394). رسانه‌های اجتماعی و مشارکت سیاسی در انتخابات. مطالعات رسانه‌ای نوین، 2(5): ص33-73.
عقیلی، سید وحید و همکاران (1396). نقش رسانه‌های اجتماعی در انتخابات در ایران و تأثیر آن‌ها بر نقش رسانه‌های سنّتی. مطالعات رسانه‌های نوین، 4(13): ص181-211.
عقیلی، سید وحید؛ قاسم‌زاده عراقی، مرتضی (1394). رسانه‌های اجتماعی؛ چیستی، کارکردها و چالش‌ها. مطالعات توسعه اجتماعی ایران، 8(1): ص21-36.
متولیان، سید علی؛ ملائکه، حسن؛ ایران، محمدنژاد (1398). بررسی رابطه بین شبکه‌های اجتماعی مجازی و جامعه‌پذیری سیاسی در ایران معاصر: مطالعه موردی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران. پژوهش‌های سیاسی و بین‌المللی، 10(40): ص147-169.
محمد‌زاده، محمدجعفر (1390). اخلاق رسانه‌ای در عرصه انتخابات. قابل ‌دسترس در:
https://press.farhang.gov.ir/fa/kb/22/
مرادی‌فر، سعیده و همکاران (1397). تبیین تأثیر تلگرام بر رویکرد مشارکت سیاسی. رسانه، 29(2): ص105-126.
معتمدنژاد، کاظم (1385). روزنامه‌نگاری با فصلی جدید در بازنگری روزنامه‌نگاری معاصر. تهران: مرکز نشر سپهر.
نصراللهی، اکبر (1400). وبینار رسانه‌های جمعی و انتخابات. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران. قابل‌ دسترس در:
https://www.irna.ir/news/84312945/
رضاعلی، محسنی؛ زهرا، نورانی آسیابر؛ طهمورث، شیری (1396). بررسی آثار شبکه‌های اجتماعی بر مشارکت شهروندان تهرانی با مداخله سرمایه فرهنگی و اعتماد اجتماعی. مطالعات میان فرهنگی، 12(32): ص61-85.
همتی، زهره (1401). بررسی جایگاه مشارکت در قوانین ایران: گزارش راهبردی. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و انتخابات وزارت کشور.
یاوری، اسدالله (1394). تحلیلی حقوقی بر نقش و جایگاه رسانه‌ها در انتخابات. تحقیقات حقوقی، شماره 74: ص201-232.
Owen, D. (2023). The New Media’s Role in Politics.         
URL= https://www.bbvaopenmind.com/en/articles/the-new-media-s-role-in-politics/
 
 
Transcendent Policy
Volume 11, Issue 4
Autumn 2023
Pages 253-272