آقابخشی، علی؛ افشاری، مینو (1375). فرهنگ سیاسی. تهران: مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران، چاپ دوم.
آل غفور، محمدتقی (1391). پیامد سیاستها و برنامههای توسعه جمهوری اسلامی ایران. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
آلموند، گابریل؛ جونیور، بینگهام پاول؛ مونت، رابرت جی. (1381). چهارچوب نظری برای بررسی سیاست تطبیقی. ترجمه علیرضا طیّب. تهران: مرکز آموزش دولتی، چاپ سوم .
اشتریان، کیومرث (1386). سیاستگذاری عمومی در ایران. تهران: بنیاد حقوقی میزان.
امام جمعهزاده، جواد؛ رهبر قاضی، محمدرضا (1392). تحول گفتمان هویت در ترکیه از کمالیسم به اسلامگرایی با تاکید بر حزب عدالت و توسعه. مطالعات جهان اسلام، 1(3).
براتعلیپور، مهدی (1389). بازخوانی آموزههای اسلام شیعی و مسئله تحزب. تهران: نشر عروج.
حسینی، حسین (1378). حزب و توسعه مبانی. تهران: نشر آمن.
خلج منفرد، ابوالحسن (1395). اقتدارگرایی اردوغان و حزب عدالت و توسعه و پیامدهای آن برای ترکیه. جستارهای سیاسی معاصر، 7(4).
دفتر مطالعات و تحقیقات سیاسی وزارت کشور (1378). مجموعه مقالات تحزب و توسعه سیاسی. تهران: همشهری.
دوورژه، موریس (1369). اصول علم سیاست. ترجمه ابوالفضل قاضی. تهران: شرکت سهامی کتابهای جیبی.
سیاری، صبری (1368). جریانات اسلامی در ترکیه. ترجمه حامد صادقی. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
طاهایی، جواد (1380). اسلامگرایی و دولت مدرن در ترکیه. راهبرد، شماره 19.
عالم، عبدالرحمن (1375). بنیادهای علم سیاست. تهران: نشر نی.
قانون احزاب و تشکّلها مصوب 1394، ابلاغی 1395.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
قانون اساسی جمهوری ترکیه.
الماسی ورمله، فرزاد (1401). تحلیلی بر نقش احزاب در توسعه سیاسی (مقایسه تطبیقی بین ایران و ترکیه). جامعهشناسی ایران، 5(1).
نقیبزاده، احمد (1378). حزب و عملکرد آن در جوامع امروز. تهران: نشر دادگستر.
نقیبزاده، احمد (1385). درآمدی بر جامعهشناسی. تهران: انتشارات سمت.
یاری، علیرضا (1403). بازتاب چالشهای پیشرفت سیاسی بر سیاست خارجی. قم: دانشگاه باقرالعلوم(ع).