آچاک، عثمان؛ خضرینژاد، عمر (1396)، انگیزه پیشرفت پایینتر از متوسط: تحلیل محتوای کتاب درسی مطالعات اجتماعی سال هشتم. رشد آموزش علوم اجتماعی، 20(2): ص55-61.
آلتوسر، لویی (1396). علم و ایدئولوژی. ترجمه مجید مددی. تهران: نیلوفر، چاپ دوم.
احمدی، غلامعلی؛ عصاره، علیرضا؛ امینی زرین، علیرضا (1397). تبیین مراحل تعلیم و تربیت سیاسی (گذرگاه سیاستپذیری) بر مبنای مراحل رشد شناختی با تأکید بر دورههای تحصیلی. دانش سیاسی، 14(1): ص23-60.
اشرفزاده، سید علی؛ شجاعی، محمدصادق (1401). مدل مفهومی انگیزش پیشرفت در منابع اسلامی. اسلام و پژوهشهای روانشناختی، 8(2): ص7-25.
امینی، محمد (1401). سیاست گذاری هویت در نظام آموزشی کشور و توصیههای سیاستی آن. مطالعات راهبری فرهنگ، 2(4): ص9-28.
انصاری کارگر، علیرضا؛ احمد، حصین (1402). همگرایی و واگرایی آمریکا و اتحادیه اروپا بر روند دولتسازی در افغانستان طی سالهای 2001-2021. بهارستان، 1(1).
ایزدپناه، امین (1400). گفتگومندسازی تعلیم و تربیت با محوریت معلم، نوسان بین مرکزگرایی و مرکزگریزی. پژوهشنامه مبانی تعلیم و تربیت، 81(2): ص56-76.
بدیع، برتران (1376). توسعه سیاسی. ترجمه احمد نقیبزاده. تهران: قومس.
بوزان، باری (1378). مردم، دولتها و هراس. ترجمه پژوهشکده مطالعات راهبردی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
تقیپور، سروگل؛ زارعی، غفار (1399). تاثیر معلمان بر تقویت هویت سیاسی دانشآموزان با هدف دستیابی به توسعه پایدار در جمهوری اسلامی ایران. جامعهشناسی سیاسی ایران، 3(4): ص249-274.
جوادی، محمدآصف (1403). فرایند ناتمام تکوین دولت مدرن در افغانستان (موانع و راهکارها). تهران: سخنوران.
رهیاب، همایون؛ فتحیواجارگاه، کوروش؛ جعفری، اسماعیل؛ موسیپور، نعمتالله (1402). تبیین سیر تحول و بازنگری برنامههای درسی آموزش عالی افغانستان بعد از 11 سپتامبر 2001. نظریه و عمل در برنامه درسی، 11(22): ص478-516.
ساندرز، دیوید (1380). الگوهای بیثباتی. ترجمه پژوهشکده مطالعات راهبردی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
سجادی، عبدالقیوم (1395). جامعهشناسی سیاسی افغانستان. کابل: فرهنگ.
سردارنیا، خلیلالله؛ حسینی، سید مهدی (1393). چالشهای اجتماعی دولتسازی مدرن در افغانستان. سیاست جهانی، 3(3): ص37-63.
سو، آلوین (1386). تغییر اجتماعی و توسعه. ترجمه محمود حبیبی مظاهری. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
طاهری، سید مجتبی؛ دارابی، علی (1400). بررسی مولفههای توسعه سیاسی در کتابهای درسی دوره اول متوسطه. تعلیم و تربیت، 37(145): ص73-88.
عالم، عبدالرحمن (1392). بنیادهای علم سیاست. تهران: نشر نی.
عطار، سعید (1395). بررسی جایگاه مفهوم سرمایه اجتماعی در پارادایمهای سهگانه توسعه (نوسازی، وابستگی، نظام جهانی). پژوهش سیاست نظری، شماره 19، ص199-221.
علیزاده، حامد؛ پریزاد، رضا (1402). آسیبشناسی فرهنگ سیاسی جامعه افغانستان در حکمرانی دوباره طالبان. دانشنامه علوم سیاسی، 4(12): ص36-59.
فقیری، سید محمد؛ فاضل، فضلالرحمن؛ فرهمند، نصیر احمد؛ کاوه، علی احمد (1400). بررسی تجلّی ارزشهای دموکراسی در نصاب تعلیمی معارف افغانستان. هرات: ستاره نقرهای.
فوکویاما، فرانسیس (1401). نظم سیاسی و زوال سیاسی. ترجمه رحمن قهرمانپور. تهران: روزنه، چاپ پنجم.
کامگار، جمیل عبدالرحمن (1376). تاریخ معارف افغانستان (1126-1371). پیشاور: مرکز نشراتی میوند، چاپ دوم.
کوئن، بروس (1393). مبانی جامعهشناسی. ترجمه غلامعباس توسلی و رضا فاضل. تهران: سمت.
مشیرزاده، حمیرا (1388). تحول در نظریههای روابط بینالملل. تهران: سمت، چاپ چهارم.
ملشویچ، سینیشا (1392). جامعهشناسی قومیت. ترجمه رشید احمدرش، جعفر احمدی و کامل احمدی. تهران: جامعهشناسان.
موثقی، احمد (1391). نوسازی و توسعه سیاسی. تهران: میزان.
ولیزاده، الهه؛ اسلامی، روحالله (1402). کاربست نظریه انتقادی در چرخه سیاستگذاری آموزش و پرورش. پژوهشنامه مبانی تعلیم و تربیت، 13(1): ص73-94.
Baiza, Y. (2013).
Education in Afghanistan: developments, influences and legacies since 1901. USA and Canada: Routledge
Moqemi, M.B. (2019). The Opportunities and Challenges of Afghanistan Education in the Age of Globalization.
International Journal of Innovative Research and Scientific Studies,
http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3415825
