احمدی، حمید (1379). قومیت و قومگرایی در ایران. تهران: نشر نی.
بزرگمهری، مجید؛ احمدیان، فاطمه (1392). مؤلفههای مشترک صلح در نظریه سازهانگاری و ایده گفتگوی تمدنها. سیاست خارجی، شماره 106.
حاتمی، عباس؛ فرزاد کلاته (1393). دولت پیرامون و پیرامون در دولت، سندرومهای درهم تنیدگی اقتصاد، سیاست و اجتماع. مطالعات راهبردی، شماره 7: ص7-35.
حسابی، احمد (1396). بررسی رابطه بین همبستگی ملی با گفتمان سیاستهای قومیتی و تأثیر آن بر قومیتهای خوزستان (دوره اصلاحات). علوم اجتماعی، 11(37).
حقپناه، جعفر (1394). سیاستگذاری قومی در جمهوری اسلامی ایران، چگونگی، فرایند و عوامل مؤثر بر تدوین. سیاستگذاری عمومی، 1(2).
درویشی، فرهاد؛ فردی، محمد (1387). مفهوم منافع ملی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران مطالعه موردی دولت خاتمی 1384-1376. ژئوپلیتیک، شماره 136: ص13-102.
دهقانیفیروزآبادی، سید جلال (1384). تحول گفتمانی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. تهران: انتشارات روزنامه ایران.
رسولی ثانیآبادی، الهام (1390). هویت انقلابی- اسلامی نظام جمهوری اسلامی ایران در گفتمانهای مختلف سیاست خارجی. سیاست خارجی، شماره 48: ص96-29.
رنجبر، مقصود؛ اصلانی، مسعود؛ افراسیابی، هادی (1397). بررسی و تحلیل نظام سیاستگذاری قومی در ایران. راهبرد سیاسی، 2(7).
روحانی، حسن (1383). خاطرات دکتر حسن روحانی. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
سند برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. تهران: سازمان برنامه و بودجه، 1378.
سیفزاده، سید حسین (1381). گفتمان گفتوگو؛ دیالکتیک همکاری تمدنی و همزیستی فرهنگی. مطالعات ملی، شماره 44: ص12-27.
صالحی امیری، سیدرضا (1385). مدیریت منازعات قومی در ایران: نقد و بررسی الگوهای موجود و ارائه الگوهای مطلوب. تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام.
صالحیامیری، سیدرضا (1388). مدیریت منازعات قومی در ایران. تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک، چاپ دوم.
صدیق سروستانی، رحمتالله؛ زائری، قاسم (1389). بررسی گفتمانهای فرهنگی پساانقلابی و روندهای چهارگانه مؤثر بر سیاست فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران. پژوهشنامه، شماره 54.
علینقی، امیرحسین (1379). عدم تعادل در استانهای مرزی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
عیدی شیخرباط، علی(1401). سیاست و عملکرد دولتهای جمهوری اسلامی ایران در رابطه با اقلیتهای استان خوزستان، دوره هشتساله ریاست جمهوری دکتر احمدینژاد. جامعهشناسی سیاسی ایران، 5(8).
قاسمی، محمدعلی (1387). مدیریت تنوع فرهنگی (آمریکا، لبنان، ترکیه، هند، بریتانیا و پاکستان). تهران: تمدن ایرانی.
کریمی، علی (1387). مدیریت سیاسی در جوامع چندفرهنگی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
مقصودی، مجتبی (1380). تحولات قومی در ایران. تهران: موسسه مطالعات راهبردی.
میرحیدر، دره (1394). مبانی جغرافیای سیاسی. تهران: انتشارات سمت.
Brake, M. (1985). ComparaƟve Youth Culture. London: R.K.P.
Cohen, R. (1993). Conclusion: Ethnicity, the State and Moral Order. In: Judith Toland, (Eds.). Ethnicty and the State. London: Transaction Publishers.
Gellner, E. (2006). Nations and Nationalism (Second edition). Oxford: Black Well.
Hechter, M. (1975). Internal Colonialism: The Celtic Fringe in British National Development, 1536-1966. London: Rutledge.
Smith, A. D. (1995). Nations and Nationalism in a Global Era. New York: Polity Press.
Varshney, A. (2005). Ethnic conflict and civil Society: India and beyond. In: Steven I. Wilkinson. (Eds.). Religion, politics and communal violence (pp.183-217). New Delhi: Oxford University Press.
