آصفی، محمدمهدی (1384). زن و ولایت سیاسی و قضایی. فقه اهلبیت، شماره 42: ص47-100.
آقاپیروز، علی (1395). بررسی جواز مدیریتهای زنان براساس آیۀ قوامون. مطالعات جنسیت و خانواده، 4(1): 137-169.
ارجح، اکرم (1391). موقوفات زنان در دوره صفوی و عثمانی. تاریخ روابط خارجی، شماره 52-53: ص1-11.
ارسطا، محمدجواد (1387). ولایت زن. حقوق اسلامی، شماره 18: ص115-142.
انصاری، مرتضی (1415ق). القضاء و الشهادات. قم: لجنه تحقیق تراث الشیخ الاعظم.
ایزدهی، سجاد (1392). رویکردی فقهی به تصدّیگری زنان. حکومت اسلامی، 18(2): ص61-90.
بحرانی، محقق (1405ق). الحدائق الناضره. تحقیق محمدتقی ایروانی. قم: انتشارات اسلامی، ج1.
بهجت، محمدتقی (1426ق). جامع المسائل. قم: دفتر آیتالله العظمی بهجت، ج3.
جعفری، حسین؛ قرباننیا، ناصر (1388). زنان و حق تصدّی مناصب عمومی. بانوان شیعه، شماره 19: ص129-160.
جوان آراسته، حسین؛ فراهانی، انسیه (1396). بررسی مبانی و اصول تصدّی مناصب سیاسی- اجتماعی زنان. حکومت اسلامی، شماره 83: ص161-181.
حاجی دهآبادی، احمد (1390). قضاوت زن. حقوق اسلامی، 8(28): ص7-36.
حاجی علی، فریبا؛ قدرتی، فاطمه (1389). امکان اعمال ولایت قضایی زنان در سامانه حقوقی اسلامی. مطالعات اجتماعی و روانشناختی زنان، شماره 3: ص179-193.
حلّی (محقق)، ابوجعفر نجمالدین (1409ق). شرایع الاسلام. تحقیق سید صادق شیرازی. تهران: انتشارات استقلال، ج 4، چاپ دوم.
خلجی، حسن رضا (1386). نگرشی بر حکم فقهی قضاوت زنان. فقه و تاریخ تمدن، شماره 4: ص71-84.
خلیلی، محسن؛ صالحنیا، نسترن (1391). مسئلۀ زن در نگرش خبرگان قانون اساسی. پژوهشنامۀ زنان، 3(1): ص49-69.
روحانی، عباسعلی؛ آقاپیروز، علی (1392). بررسی فقهی مدیریت زنان در آیینۀ وحی با رویکرد فقهی امام خمینی. پژوهشنامۀ متین، شماره 58: ص41-66.
زندیه، حسن؛ عباسی، نسرین (1400). ساختارشناسی وقفنامههای زنان در دوره قاجار. شیعهشناسی، شماره 76: ص87-118.
شاهحسینی، پروانه؛ معیری، هاله (1398). زنان و وقف (نمونه موردی: شهر تهران در دورههای قاجاریه و پهلوی). جغرافیا، شماره 60: ص149-165.
صابری، حسین (1381). عقل و استنباط فقهی. مشهد: آستان قدس رضوی.
صالحی نجفآبادی، نعمتالله (1374). قضاوت زن در فقه اسلامی. در: مجموعه آثار کنگره امام خمینی. قم: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج14.
طوسی، محمد بن حسن (1417ق). الخلاف. قم: موسسه نشر اسلامی، ج3.
عباسی، مهناز (1400). بررسی دیدگاه اندیشمندان مسلمان دربارۀ مدیریت زنان و مفاد روایت «لَنْ یُفْلِحَ قَوْمٌ أَسْنَدُوا أَمْرَهُمْ إِلَى اِمْرَأَةٍ». علوم حدیث، 26(1): ص104-131.
عترتدوست، محمد؛ وزیریفرد، محمدجواد (1392). بررسی ادلّه فقهی مخالفان ولایت سیاسی زنان در فقه شیعه. پژوهشهای فقه و حقوق اسلامی، 9(33): ص79-94.
عربنژاد، مرضیه (1385). مبانی حاکمیت زن در اندیشۀ فقهی تفسیری شیعه. بانوان شیعه، شماره 6-7: ص129-180.
فقیهی، فاطمه (1396). واکاوی علل تصریح قانون اساسی به شرط جنسیت در تصدّی مقامات عالیرتبه سیاسی. حقوق بشر، 12(1): ص73-94.
فیرحی، داوود (1390). فقه و سیاست. تهران: نشر نی.
کریمی، عباس؛ مظفری، مصطفی (1387). نگرشی نو به ادلّه ناظر به قضاوت زنان در فقه امامیه و رویه عملی حقوق موضوعه ایران. زن در توسعه و سیاست، 6(2): ص25-45.
مرتضوی، سید ضیاء (1376). نقدی بر مقاله «شایستگی زنان برای قضاوت و مناصب رسمی». حکومت اسلامی، 2(6): ص156-202.
مرعشی، محمدحسن (1375). داوری زن در اسلام. حقوقی دادگستری، شماره 17-18: ص24-17.
معرفت، محمدهادی (1376). شایستگی زنان برای قضاوت و مناصب رسمی. حکومت اسلامی، شماره 4: ص39-54.
ملکافضلی، محسن و دیگران (1394). ریاست جمهوری زنان با تأکید بر ظرفیتهای قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اندیشۀ ولایت فقیه. مطالعات انقلاب اسلامی، شماره 40: ص185-206.
موسوی اردبیلی، عبدالکریم (1423ق). فقه القضا. قم: موسسه نشر الجامعه المفید، چاپ دوم.
نائینی، محمدحسین (1382). تنبیهالامه و تنزیهالمله. تصحیح سید جواد ورعی. قم: بوستان کتاب.
نجفی، محمدحسن (1365). جواهرالکلام فی شرح شرایع الاسلام. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج14.
هدایتنیا، فرجالله (1385 الف). ریاست جمهوری زنان؟ مطالعات راهبردی زنان، شماره 31: ص26-60.
هدایتنیا، فرجالله (1385 ب). قضاوت زنان در پرتو احکام ثانویه. مطالعات راهبردی زنان، شماره 32: ص128-165.
