نافرمانی مدنی که به عنوان رویه ای اعتراضی توسط شهروندان در صحنه فعالیتهای سیاسی واجتماعی محسوب می گردد عبارت است از نقضِ قانون به عنوان یک حرکت اعتراضی در جهت دستیابی به مطالبات مشروع و به حق. این حرکت سیاسی و اجتماعی در غرب به موازات بروز جنبشهای اعتراضی گسترده علیه دولتها شکل گرفته و شاهد فراز و فرودهایی نیز بوده است.. این نوشتار با وامگیری ازمباحث عنوان شده در ادبیات غربی در رابطه با نافرمانی مدنی و با لحاظ نظر و قول و سیره امیر مومنان در نهج البلاغه در برابر مصادیقی از این مخالفتها ،با روش توصیفی_تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اینترنتی به رشته تحریر در آمده است و حاصل آن اینکه نه تنها تعریف نافرمانی مدنی در کلام امی المونین در نهج البلاغه دقیقا همان برداشت و تعریفیست که غرب از این واژه و تحدید حدود آن دارد بلکه فراتر از آن حضرت علی (ع) آن را یک تکلیف الزامی برای شهروندان مخالف می دانند تا در قالب الگوی همکاری متقابل به اعتلای جامعه اسلامی یاری رساند.نافرمانی مدنی که به عنوان رویه ای اعتراضی توسط شهروندان در صحنه فعالیتهای سیاسی واجتماعی محسوب می گردد عبارت است از نقضِ قانون به عنوان یک حرکت اعتراضی در جهت دستیابی به مطالبات مشروع و به حق. این حرکت سیاسی و اجتماعی در غرب به موازات بروز جنبشهای اعتراضی گسترده علیه دولتها شکل گرفته و شاهد فراز و فرودهایی نیز بوده است.. این نوشتار با وامگیری ازمباحث عنوان شده در ادبیات غربی در رابطه با نافرمانی مدنی و با لحاظ نظر و قول و سیره امیر مومنان در نهج البلاغه در برابر مصادیقی از این مخالفتها ،با روش توصیفی_تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اینترنتی به رشته تحریر در آمده است و حاصل آن اینکه نه تنها تعریف نافرمانی مدنی در کلام امی المونین در نهج البلاغه دقیقا همان برداشت و تعریفیست که غرب از این واژه و تحدید حدود آن دارد بلکه فراتر از آن حضرت علی (ع) آن را یک تکلیف الزامی برای شهروندان مخالف می دانند تا در قالب الگوی همکاری متقابل به اعتلای جامعه اسلامی یاری رساند.