تأملی‌‌‌‌‌‌‌بر ماهیت دانش سیاسی اسلامی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیئت علمی مؤسسه امام خمینی

2 کارشناسی ارشد علوم سیاسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)

چکیده

"دانش سیاسی اسلامی" عنوان عامی برای انواع معرفت سیاسی است که در تمدن اسلامی تولید شده و در آثار مختلف انعکاس یافته است. امروزه فهم و بازتولید این میراث ارزشمند از طریق تحلیل اجزای آن برای اندیشمندان جامعه‌‌ی اسلامی ضروری است. این مقاله با روش تبیینی و با تکیه‌‌‌‌‌‌‌بر منابع معتبر، اجزای دانش سیاسی اسلامی را تحلیل می‌‌‌‌‌کند و می‌‌‌‌‌کوشد تا هدف، موضوع و روش دانش سیاسی اسلامی را به‌‌‌‌‌‌‌مثابه اجزای این دانش واکاوی نموده و به‌‌‌‌‌‌‌تعریفی جامع از ماهیت دانش سیاسی اسلامی دست یابد. بررسی موارد مزبور مبین آن است که سعادت انسان، هدف نهایی دانش سیاسی اسلامی بوده است و موضوع آن را امر سیاسی متعالی تشکیل می‌‌‌‌‌دهد. هم‌‌‌‌‌‌‌چنین، دانش سیاسی اسلامی در تحلیل مسائل خود از روش‌‌‌‌‌های مختلف شهودی، عقلی، نقلی و تجربی بهره می‌‌‌‌‌برده است.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.

  1. ابن‌‌‌‌‌رشد، محمد (1987). فصل المقال فیما بین الحکمه و الشریعه من الاتصال. بیروت: دار مکتبه التربیه.
  2. ابن‌‌‌‌‌سینا، حسین (1381). الاشارات و التنبیهات. قم: بوستان کتاب.
  3. اشتراوس، لئو (1373). فلسفه‌‌ی سیاسی چیست؟، ترجمه: فرهنگ رجایی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
  4. رضوانی، محسن (1392). "صورت‌‌‌‌‌‌‌بندی مطالعه‌‌ی فلسفه‌‌ی سیاسی اسلامی در غرب" در: فصلنامه‌‌ی سیاست متعالیه، سال اول، شماره 1.
  5. سبزواری، محمدباقر (1381). روضه‌‌‌‌‌‌‌الانوار عباسی. قم: بوستان کتاب.
  6. سهروردی، شهاب‌‌‌‌‌الدین (1375). رسائل شیخ اشراق(جلد2). تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
  7. شهرستانی، محمد (بی‌‌‌‌‌تا). الملل و النحل. قاهره: مکتبه الانجلو المصریه.
  8. صدرالدین شیرازی، محمد (1981). الحکمه المتعالیه فی الاسفار العقلیه الاربعه (جلد5). بیروت: دار احیاء التراث.
  9. طوسی، خواجه نصیرالدین (1373)، اخلاق ناصری، تهران، انتشارات خوارزمی.
  10. طوسی، خواجه نظام‌‌‌‌‌الملک (1372). سیر الملوک. تهران: انتشارات علمی فرهنگی.
  11. عمید زنجانی، عباس‌‌‌‌‌‌‌علی (1373). فقه سیاسی (جلد2). تهران: امیر کبیر.
  12. ـــــــــــــــــــــ (1387). مبانی اندیشه‌‌ی سیاسی اسلام. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
  13. فارابی، ابونصر (1388). فصول منتزعه. ترجمه و شرح: حسن ملکشاهی. تهران: سروش.
  14. ــــــــــــ (1995). آراء اهل المدینه الفاضله. بیروت: مکتبه الهلال.
  15. ــــــــــــ (1996). احصاء‌‌‌‌‌‌‌العلوم. بیروت: مکتبه الهلال.
  16. مصباح‌‌‌‌‌یزدی، محمدتقی (1391). آموزش فلسفه (جلد1 و 2). تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌‌‌‌‌الملل.
  17. هیوود، اندرو (1390). مقدمه‌‌ی نظریه‌‌ی سیاسی. ترجمه: عبدالرحمن عالم. تهران: قومس.