آثار همزیستی مسالمت آمیز بر روابط خارجی دولت اسلامی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

اصل هم‌زیستی مسالمت­آمیز از مهم­ترین موضوعات حوزه­‌ی تعاملات دولت­ها و جوامع است و بر چگونگی صورت­بندی منظومه­های روابط انسانی اثر می‌گذارد. اکنون این سوال مطرح است که آیا بر اساس دیدگاه اسلامی در پیوند با غیرمسلمانان و جوامع بیگانه - که از زیرساخت­های فکری، اصول و الگوهای متفاوت اجتماعی، فرهنگی و سیاسی برخوردارند - می‌توان قاعده‌ی بین­المللی همزیستی مسالمت­آمیز را پذیرفت و تسری داد؟ این مقاله می‌کوشد تا در قالب یک تحقیق توصیفی- تحلیلی و استفاده از روش کیفی، ضمن بهره­گیری از مبانی، بایسته­ها و آموزه­های دینی این فرضیه را اثبات کند که همزیستی مسالمت­آمیز در رویکرد اسلامی دارای اصالت بوده و پیگیری آن در حوزه‌ی روابط خارجی با غیرمسلمانان به‌دلایلی هم‌چون: وجهه‌سازی، تعاون و همکاری­های بین‌المللی و بسترسازی جهت ایجاد اتحادها و پیمان­ها موجب پیشبرد اهداف و دست‌یابی به منافع اسلامی می­گردد.

کلیدواژه‌ها


  1. افتخاری، اصغر (1389). صلح و امنیت بین‌الملل؛ رویکرد اسلامی (مجموعه مقالات اسلام و روابط بین‌الملل). به اهتمام: حسین پوراحمدی. تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق(ع).
  2. آقابخشى، على (1374). فرهنگ علوم سیاسى. تهران: مرکز اطلاعات و مدارک علمى ایران.
  3. برزنونی، محمدعلی (1384). اسلام، اصالت جنگ یا اصالت صلح. مجله حقوقی، مرکز امور حقوقی بین‌المللی ریاست جمهوری، شماره33، صص73 -157.
  4. دهقانی فیروزآبادی، سیدجلال (1389). مبانی فرانظری نظریه‌ی اسلامی روابط بین‌الملل. فصلنامه روابط خارجی، سال 2، شماره 6، تابستان، صص 96-49.
  5. ـــــــــــــــــــــــــــ (1390). نظریه‌ی اسلامی سیاست خارجی؛ چارچوبی برای تحلیل سیاست خارجی ج.ا.ایران. روابط خارجی، سال 3، شماره 1، بهار، صص 47-7.
  6. دینوری، ابوحنیفه احمد‌بن‌داود(1367). اخبار الطوال. ترجمه: محمود مهدوی دامغانی. نشر نی (چاپ سوم).
  7. زارعی، راضیه (1394). ظرفیت‌های اندیشه‌ی سیاسی اسلام در تولید قدرت نرم. سیاست متعالیه، سال 3، شماره 9، تابستان، صص 64-41.
  8. قرائتی، محسن (1388). تفسیر نور. بی‌جا: انتشارات مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن.
  9. قوام، سیدعبدالعلی (1394). روابط بین‌الملل، نظریه‌ها و رویکردها. تهران: انتشارات سمت.

10. سبحانی، جعفر (1370).فروغ ابدیت (ج2). قم: دفتر تبلیغات اسلامی (چاپ 6).

11. سجادی، عبدالقیوم (1381). دیپلماسی و رفتار سیاسی در اسلام. مجله علوم سیاسی، سال 5، شماره 19، پاییز.

12. سید قطب (1368). اسلام و صلح جهانی. ترجمه: زین‌العابدین قربانی و هادی خسروشاهی. بی‌جا: نشر فرهنگ اسلامی .

13. علیخانی، علی اکبر (1390). مبانی و اصول روابط بین‌الملل در اسلام. فصلنامه پژوهش‌های روابط بین‌الملل. دوره نخست، شماره یکم، پاییز، صص 38-11.

14. عمید زنجانی، عباسعلی (1373). مقدمه‌ای‌بر حقوق اسلامی تطبیقی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، شماره 32، صص 107-81.

15. ـــــــــــــــــــــ (1377). فقه سیاسی (جلد 3). حقوق بین‌الملل اسلام. تهران: انتشارات امیرکبیر.

16. غفاری، غلامرضا (1390). تبیین آثار اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر مشارکت اجتماعی و اقتصادی سازمان‌یافته. پایان‌نامه دکتری دانشکده علوم اجتماعی.

17. کریمی‌نیا، محمدمهدی (1386). هم‌زیستی مسالمت‌آمیز در اسلام و حقوق بین‌الملل. قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).

18. کلینی، ابی‌جعفر محمد ابن یعقوب (1375). اصول کافی. ترجمه و شرح: جواد مصطفوی. بی‌جا: انتشارات ولی‌عصر.

19. لینکلیتر، اندرو؛ برچیل، اسکات؛ دانلی، جک؛ دیویتاک، ریچارد (1391). نظریه‌های روابط بین‌الملل. مترجم: حمیرا مشیرزاده و روح‌اللهطالبی آرانی. بی‌جا: نشر میزان.

20. مورگنتا، هانس جی (1376). سیاست میان ملت‌ها: تلاش در راه قدرت و صلح. ترجمه: حمیرا مشیرزاده. تهران: دفتر مطالعات سیاسی بین‌الملل.

21. موسوی، میرهادی (1393). اجلاس (WAVE ) و تأثیر آن بر برند جمهوری اسلامی ایران. کتاب همایش جهان علیه خشونت و افراط گرایی. تهران: دفتر مطالعات سیاسی بین‌الملل.

22. موسوی الخمینی، امام سید روح‌الله (1378). صحیفه امام (ج12). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).

23. Schmidt, B.C. (2002), "On the History and Historiography of International Relations", in W. Carlsnaes, T. Risse and B.A. Simmons (eds), Handbook of International Relations. London: Sage.