واکاوی نسبت میان انقلاب اسلامی با جمهوری اسلامی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه صنعتی نوشیروانی، بابل، ایران

2 دانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

10.22034/sm.2021.524698.1663

چکیده

هدف پژوهش حاضر تبیین نسبت انقلاب اسلامی با جمهوری اسلامی است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که انقلاب اسلامی از جمهوری اسلامی مفهوم عام‌‌تری است. نظام جمهوری اسلامی، پایگاه انقلاب می‌باشد، اما انقلاب اسلامی محدود به آن نیست. چرا که انقلاب خواسته‌‌ای الهی است که اگرچه مردم ایران و جمهوری اسلامی آن را تحقق بخشیدند، ولی قرار نیست در این ساختارها محدود بماند. انقلاب اسلامی جریان حقی است که به راه افتاده و جدا شدن ملت ایران و جمهوری اسلامی از این جریان و خارج شدن از این مسیر ممکن است سرعت حرکت این جریان را کاهش بدهد، اما نمی‌‌تواند به طور کلی مانع این حرکت شود. از یک‌سو آموزه‌‌های شیعی انقلاب اسلامی به‌مثابه یک منبع معرفتی برای جمهوری اسلامی عمل می‌‌کند و از سوی دیگر جمهوری اسلامی کفِ خواسته‌‌های انقلاب اسلامی است.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.
نهج‌‌البلاغه. ترجمه محمد دشتی. قم: موسسه تحقیقاتی امیرالمومنین(ع)، 1383.
بازرگان، مهدی (1363). انقلاب ایران در دو حرکت. تهران: بنیاد فرهنگی مهندس بازرگان، چاپ پنجم.
بلانشه، پیر؛ برین، کلر (1358). انقلاب به نام خدا. ترجمه قاسم صنعوی. تهران: کتاب سحاب.
پهلوی، محمدرضا (1376). پاسخ به تاریخ. ترجمه حسین ابوترابیان. بی‌‌جا: سیمرغ.
جوادی آملی، عبدالله (1375). بنیان مرصوص امام خمینی در بیان و بنان آیت‌‌الله جوادی آملی. قم: اسراء.
حسینیان، روح‌‌الله (1378). انقلاب اسلامی (زمینه‌‌ها، چگونگی و چرایی) چهارده قرن تلاش شیعه برای ماندن و توسعه. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
حسینی‌زاده، محمدعلی (1379). علما و مشروعیت دولت صفوی. تهران: انجمن معارف اسلامی.
خامنه‌‌ای، سید علی (6/6/1396). دیدار طلاب حوزه‌‌های علمیه استان تهران با رهبر انقلاب. قابل دسترس در:
https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=37515.
خمینی، سید روح‌الله (1377). ولایت فقیه. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خمینی، سید روح‌‌الله (1378). صحیفه امام. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج5-6.
سید مرتضی (1405ق). رسائل الشریف المرتضی، مسأله فی العمل مع السلطان. قم: دارالقرآن الکریم، ج2.
شجاعی زند، علیرضا (1381). عرفی شدن در تجربه مسیحی و اسلامی. تهران: مرکز بازشناسی اسلام و ایران.
شیخ صدوق (1415ق). المقنع. قم: موسسه امام هادی(ع).
شیخ طوسی (بی‌‌تا). النهایه فی مجرد الفقه والفتاوی. بیروت: دارالکتاب العربی.
عزتی، ابوالفضل (1374). مقایسه مفهوم شهادت در اسلام و مسیحیت. در: مجموعه مقالات بزرگداشت عاشورا. تهران: بی‌جا، ج 1.
عمید زنجانی، عباسعلی (1371). انقلاب اسلامی و ریشه‌‌های آن. تهران: نشر کتاب سیاسی.
گلشنی، مهدی (1377). از علم سکولار تا علم دینی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
گیدنز، آنتونی (1381). جامعه‌شناسی. ترجمه منوچهر صبوری. تهران: نشر نی.
محقق کرکی (1408ق). جامع المقاصد. قم: آل‌‌البیت، ج 3.
محمدی، منوچهر (1382). بررسی نظریات انقلاب در انقلاب اسلامی و رابطه آن با نظام جمهوری اسلامی ایران. مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، شماره 61.
مطهری، مرتضی (1389). مجموعه آثار. قم: انتشارات ملاصدرا، ج1.
مغنیه، محمدجواد (بی‌‌تا). الشیعه و الحاکمون. بی‌‌جا: دارالتعارف للمطبوعات.
منصورنژاد، محمد (1377). جمهوریت از دیدگاه امام خمینی. در: مجموعه مقالات جمهوریت و انقلاب اسلامی. تهران: سازمان اسناد و مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی.
واحد فرهنگی بنیاد شهید بهشتی (1378). اسطوره‌‌ای بر جاودانگی. تهران: بی‌‌نا.
هاشمیان، سید محمدحسین؛ نامخواه، مجتبی (1393). تحلیل امام خمینی از چیستی انقلاب اسلامی و دلالت‌های آن در سیاست‌گذاری عمومی. سیاست متعالیه، 2(7).
Huntington, S. (1968). Political order in changing society. Yale University press.