رابطه نظام اسلامی با نظام‌های الحادی از منظر قرآن کریم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران

10.22034/sm.2021.138757.1624

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه نظام اسلامی با نظام‌های الحادی از منظر قرآن است. در این راستا و با روش توصیفی- تحلیلی منظور از کافرانی که قرآن نسبت به ارتباط دوستانه با آنان هشدار داده مشخص و نتایج نشان داد که قرآن تنها از برقراری هرگونه ارتباط دوستانه با کافرانی برحذر می‌دارد که مواضع خصمانه در برابر نظام اسلامی اتخاذ کرده و به اصطلاح تحت عنوان دشمن قرار می‌گیرند، نه هر کسی که دیدگاهی غیر از دیدگاه و باور مسلمانان دارد. همچنین میان مشرکان صدر اسلام که با باورها و اعتقادات مسلمانان دشمنی داشتند، با دولت‌های ملحد غیردینی زمان ما که باورها و اعتقادات دینی را در روابط خود با دیگران لحاظ نمی‌کنند، تفاوت ماهوی وجود دارد. البته روشن است که هرگونه ارتباطی که منجر به سلطه بیگانگان (اعم از اهل کتاب و مشرک) بر جامعه اسلامی شود، ممنوع است.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.
امامی، محمد (1387). ارزش کار و نفی اصالت سود در آموزه‌های قرآنی. در: مجموعه مقالات قرآن و اقتصاد. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
آقابخشی، علی؛ افشاری‌راد، مینو (1389). فرهنگ علوم سیاسی. تهران: مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران، چاپ
سوم.
آلوسى، محمود بن عبدالله (1415ق). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی. بیروت: دارالکتب العلمیة، منشورات محمدعلی بیضون، ج11.
جوادی آملی، عبدالله (1387). اصول حاکم بر روابط بین‌الملل نظام اسلامی. حکومت اسلامی، 13(2): ص5-36.
جوادی آملی، عبدالله (1388). روابط بین‌الملل در اسلام. قم: مرکز نشر اسراء.
جهان بزرگی، احمد (1394). اصول سیاست و حکومت. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ دوم.
خمینی، سید روح‌الله (1389). صحیفه امام (بیانات، پیام‌ها، مصاحبه‌ها، احکام، اجازات‏‏ شرعی و نامه‌ها)‏. تهران: ‏‏مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی‏‏، ج5، 19.
خمینی، سید روح‌الله (1394). ولایت فقیه؛ حکومت اسلامی (تقریر بیانات امام خمینی). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی‏‏.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412ق). مفردات الفاظ القرآن. بیروت: دارالشامیه.
سید قطب، ابراهیم حسین شاذلی (1387ق). فی ظلال القرآن. بیروت: دارالشروق، ج3، 6.
شهرستانى، محمّد بن عبدالکریم (1367ق). الملل و النحل. قم: منشورات الرّضا، ج1.
شیرخانی، علی (1397). تفسیر سیاسی از آیه نفی سبیل، برداشتی تفسیری از پایگاه فقه سیاسی (آیه 141سوره مبارکه نساء). سیاست متعالیه، 6(23): ص27-48.
صادقى تهرانى، محمد (1406ق). الفرقان فى تفسیر القرآن بالقرآن و السنه. فرهنگ اسلامى، ج5.
طبرسی، فضل بن حسن (1373ق). مجمع البیان. تهران: ناصر خسرو، ج8.
طبری، محمد بن جریر (1412ق). جامع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دارالمعرفه، ج21.
فضل‌الله، محمدحسین (1419ق). من وحى القرآن. بیروت: دارالملاک، ج1.
قمى، على بن ابراهیم (1363). تفسیر قمی. قم: دارالکتاب، ج2.
مدرسى، محمدتقى (1419ق). من هدى القرآن. تهران: دار محبی الحسین، ج1.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن (1382). دایره‌المعارف قرآن کریم. قم: بوستان کتاب، ج5.
مکارم شیرازى، ناصر (1371). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج4، 16، 19، 24.
مورگنتا، هانس، جی (1379). سیاست میان ملت‌ها. ترجمه حمیرا مشیرزاده. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه، چاپ دوم.
واعظی، احمد (1397). حکومت اسلامی در اندیشه سیاسی اسلام. قم: انتشارات مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه.