قدرت سیاسی أسمائی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، گروه عرفان، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛ و عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه، قم، ایران.

10.22034/sm.2021.139934.1632

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی قدرت با رویکرد وجوه سیاسی اسمائی است. این رویکرد صیانت نسبی از مفاسد سیاسی، اقتصادی، اخلاقی و... را به همراه دارد. نتایج پژوهش حاکی از گشودن افق جدید به قدرت سیاسی است، اکثر رویکردهایی که به مطالعه قدرت سیاسی پرداخته‌اند، قدرت را منهای معنویت و اخلاق دیده‌اند، اما این پژوهش، قدرت را با معنویت و اخلاق و با أسمای حسنای إلهی که یک بحث عرفانی است، پیوند زده و سه مفهوم تعلق، تحقق و تخلق را در بیان قدرت سیاسی أسمائی به کار گرفته است. صاحب قدرت نباید بر این توهّم باشد که قدرت سیاسی خود منهای قدرت حق است، بلکه باید بر این باور باشد که قدرت خلق در طول قدرت حق می‌باشد. این نگاه به قدرت سیاسی، صیانت نسبی از فساد سیاسی را ارائه می‌دهد.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.
نهج‌البلاغه.
ابن عربى (بی‌تا). فتوحات مکیه. بیروت: دارالفکر، ج4.
ابن‌عربی (1383). کشف المعنى عن سرّ اسماءالله الحسنى. ترجمه و شرح زمانى قمشه‌اى. قم: انتشارات اشراق.
ارفع، سید کاظم (1380). اسماء الحسنى بهره انسان از اسماء الهى. تهران: فیض کاشانى.
آرکلگ، استوارت (1379). چهارچوب‌هاى قدرت. ترجمه مصطفى یونسى؛ با مقدمه محمدرضا تاجیک. تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردى غیرانتفاعى.
خمینى، سید روح‎الله (1376). شرح دعاى سحر. ترجمه سید احمد فهرى. تهران: نشر فیض کاشانى.
دلیر، بهرام (1393). فلسفه عرفان سیاسی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
دلیر، بهرام (1397). وجوه سیاسی اسماء ‌حسنی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
سعیدى، گل بابا (1383). فرهنگ اصطلاحات عرفانى ابن عربى. تهران: انتشارات شفیعى.
شایان‌مهر، علیرضا (1377). دائره‌المعارف تطبیقى علوم اجتماعى. تهران: کیهان.
معین، محمد (1360). فرهنگ معین. تهران: انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، ج2.
ملاصدرا، صدرالدین محمد شیرازى (1382). الشواهد الربوبیه فى المناهج السلوکیه. تهران: انتشارات بنیاد حکمت اسلامى صدرا.
مولوى، جلال‌الدین محمد (بى‌تا). مثنوى معنوى. تهران: انتشارات امیرکبیر.