قرآن کریم.
نهجالبلاغه.
ابن کثیر، ابیالفداء اسماعیل بن کثیر (1408ق). البدایه و النهایه. بیروت: دار احیاء التراث العربی، موسسه التاریخ العربی.
ابن هشام، عبدالملک بن هشام (1355ق). السیرة النبویة. بیروت: دار احیاء التراث العربی، ج4.
احمدی میانجی، علی (1419ق). مکاتیب الرسول(ص). تهران: دار الحدیث، ج2.
اخوان کاظمی، بهرام (1392). دیپلماسی و رفتار بینالمللی در اسلام. تهران: سمت.
افتخاری، علی اصغر (1377). سیره تبلیغی پیامبر اکرم(ص)؛ درآمدی بر سیاست تبلیغی اسلام در عصر ارتباطات. تهران: نشر سازمان تبلیغات.
ایزدی، فواد (1390). دیپلماسی عمومی آمریکا در قبال ایران. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
بشیر، حسن (1395). دیپلماسی گفتمانی: تعامل سیاست، فرهنگ و ارتباطات. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
بیلیس، جان؛ اسمیت، استیو (1383). جهانی شدن سیاست: روابط بینالملل در عصر نوین. ترجمه ابوالقاسم راهچمنی. تهران: مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر.
پانیپتی، ثناءالله (1412ق). التفسیر المظهری. کویته: مکتبة رشدیة، ج10.
جمشیدی، محمدحسین (1390). دیپلماسی پیامبر(ص). تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
حمیدالله، محمد (1374). نامهها و پیمانهای سیاسی حضرت محمد(ص) و اسناد صدر اسلام. ترجمه سید محمد حسینی. تهران: سروش.
خانی، محمدحسن (1384). دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست خارجی کشورها. دانش سیاسی، شماره 2.
خسروی، محمدعلی؛ جباری ثانی، عباسعلی (1390). ظرفیت فرهنگی ج.ا.ا در دیپلماسی عمومی. مطالعات سیاسی، 3(11).
درخشه، جلال؛ غفاری، مصطفی (1390). دیپلماسی عمومی ج.ا.ا در جهان اسلام: فرصتها، اقدامات، اولویتها و دستاوردها. مطالعات فرهنگ ارتباطات، 12(16).
ذهارنا، روندا (1392). دیپلماسی عمومی و ارتباطات استراتژیک آمریکا پس از 11 سپتامبر. ترجمه مهدی ذوالفقاری. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
سجادی، عبدالقیوم (1383). دیپلماسی و رفتار سیاسی در اسلام. قم: مؤسسه بوستان کتاب.
سنجابی، علیرضا (1375). استراتژی و قدرت نظامی. تهران: بینا.
سیفزاده، سید حسین (1384). نظریهها و تئوریهای مختلف در روابط بینالملل فردی- جهانی شده: مناسبت و کارآمدی. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی.
صانعی، مرتضی (1391). بررسی تطبیقی دعوت اسلامی و تبشیر مسیحی و راهکارهای عملی دعوت اسلامی. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
طبری، محمد بن جریر (1363). تاریخ طبری. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: انتشارات اساطیر، ج3.
عمید زنجانی، عباسعلی (1379). فقه سیاسی: حقوق تعهدات بینالمللی و دیپلماسی در اسلام. تهران: سمت.
فاطمی صدر، امیر (1393). دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران (مطالعه موردی: لبنان). تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
فائزی، علی (1378). سیاست خارجی پیامبر اسلام(ص). قم: زائر.
کالینیز، جان ام (1370). استراتژی بزرگ (اصول و رویهها). ترجمه کوروش بایندر. تهران: وزارت خارجه.
گئورگیو، کنستانتین ویرژیل (1376). محمد(ص) پیغمبری که از نو باید شناخت. ترجمه ذبیحالله منصوری. تهران: زرین.
مانهایم، یارول بی (1390). دیپلماسی عمومی راهبردی و سیاست خارجی آمریکا؛ گسترش نفوذ. ترجمه حسامالدین آشنا و محمدصادق اسمعیلی. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
مجلسی، محمدباقر (1403ق). بحار الأنوار. بیروت: دار احیاء التراث العربی، ج75، 108.
مصباح یزدی، محمدتقی (1380). نظریه سیاسی اسلام. قم: مؤسسه امام خمینی.
مفید، محمد بن محمد بن النعمان (1390). الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد. قم: تهدیب، ج2.
موسوی، سید محمد (1384). دیپلماسی و رفتار سیاسی در اسلام. تهران: دانشگاه پیام نور.
مولوی، جلالالدین محمد بن محمد (1371). مثنوی معنوی. تهران: امیرکبیر.
میلسن، ژان (1387). دیپلماسی عمومی نوین: کاربرد قدرت نرم در روابط بینالملل. ترجمه رضا کلهر و محسن روحانی. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
نوروزی خیابانی، مهدی (1380). فرهنگ لغات و اصطلاحات سیاسی. تهران: نشر نی.
هیوود، اندرو (1396). سیاست جهانی. ترجمه عبدالرحمان عالم. تهران: قومس.
Berridge, G.R. (2002). Diplomacy: theory and practice. New York: Palgrave.
Melissen, J. & Fernandez, A.M. (2011). Consular affairs and diplomacy. Leiden; Boston: Martinus Nijhoff Publishers.
Snow, N. & Taylor, P.M. (2009). Routledge Handbook of Public Diplomacy. London: Routledge.
