Transcendent Policy

Transcendent Policy

A Constructivist Analysis of the Nuclear Policy of the Islamic Republic of Iran

Document Type : Original Article

Authors
Hossein Mahdian 1
AmirHossein Nemati 2
1 Assistant Professor, Department of Political Science, Imam Ali (AS) Military University, Tehran, Iran
2 PhD, Imam Ali (AS) Military University, Tehran, Iran
10.22034/sm.2024.130316.1555
Abstract
This study examines Iran's nuclear policy within the framework of constructivist theory, focusing on its central concept, "identity," from the inception of the nuclear dossier to the nuclear agreement. The research analyzes the cultural-identity outputs of Iranians, the international cultural-normative environment, and the Western (U.S. and European) perspective on Iran’s nuclear program. The study addresses the question: To what extent does identity play a role in shaping the nuclear policies of different Iranian administrations? Utilizing a chain sampling method, a statistical population of 120 individuals, documentary research, and the viewpoints of officials, the study's findings indicate that "identity" has played a fundamental role in Iran's nuclear policy. The concept of "recognition" of nuclear identity has had a greater impact than the two classical systemic categories of defense-security and economic concerns. The primary driving force behind the initiation and pursuit of Iran's nuclear program, culminating in achieving fuel cycle technology at all levels, has been an identity-based perception. In this regard, Iran’s acquisition of advanced nuclear knowledge and technology has been perceived as a symbol of independence and national capability, aimed at enhancing Iran’s prestige and identity status in the Islamic world and the international system. The resilience and perseverance of Iranians in securing their nuclear rights, alongside significant quantitative and qualitative advancements, have also reshaped the opposing parties' perceptions of Iranian identity and the nature of Iran’s nuclear program. Consequently, all negotiating parties have come to understand that while a change in the Iranian presidency may alter negotiation tactics and methods, it does not lead to a significant transformation in Iran’s nuclear policy.
Keywords
Islamic Republic of Iran
Constructivism
Identity
Nuclear Energy
آقاحسینی، علیرضا؛ مهدیان، حسین (1394). تحلیل سازه‌انگارانه ادعاهای امارات متحده عربی در مورد جزایر سه‌گانه ایرانی. ژئوپلیتیک، 11(2).
پیریایی، محسن (1387). نگاه سازه‌انگارانه به تقابل اروپا و آمریکا با برنامه‌ی هسته‌ای ایران. رهاورد، شماره 20.
جعفری، علی‌اکبر؛ جانباز، دیان (1395). تنوع گفتمانی در سیاست خارجی ج.ا.ایران و وجوه دیپلماسی نوین هسته‌ای. ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی راهبردی سیاست، 4(46).
رستمی، فرزاد؛ غلامی حسن‌آبادی، مسلم (1394). امنیت هستی‌شناختی و استمرار مناقشه هسته‌ای ایران و غرب. سیاست جهانی، 4(1).
روحانی، حسن (1391). امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌‌ای. تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام. چاپ چهارم.
ساعی، احمد؛ علیخانی، مهدی (1392). بررسی چرخه تعارض در روابط ج.ا.ایران و عربستان سعودی (1392-1384). علوم سیاسی، 9(22).
سجادپور، سید محمدکاظم؛ اجتهادی، سعیده (1389). ﻧﮕﺮش امنیّتی ﻏﺮب و ﺗﻬﺪﻳﺪات بین‌المللی ﭘﺲ از ﺟﻨﮓ ﺳﺮد؛ ﻣﻄﺎلعۀ ﻣﻮردی ﺑﺮﻧﺎمۀ ﻫﺴﺘﻪای ﺟﻤﻬﻮری اسلامی ایران. دانش سیاسی، 6(1).
شفیعی، نوذر؛ نژاد زندیه، رویا (1392). هویت در سازه‌انگاری و دیپلماسی عمومی؛ مطالعه موردی چین. مطالعات راهبردی، 16(1).
عبدالله‌خانی، علی (1386). فرهنگ استراتژیک. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر.
قوام، عبدالعلی (1397). اصول سیاست خارجی و سیاست بین‌الملل. تهران: نشر رشد.
گلجان، مهدی (1395). ایران هسته‌ای؛ تقویت اسلام هویتی. خبرگزاری مهر. قابل دسترس در: https://B2n.ir/h83414
مشیرزاده، حمیرا (1401). تحول در نظریه‌های روابط بین‌الملل. تهران: سمت.
مهدیان، حسین (1396. تحلیل سیاست امنیت ملی ج.ا.ایران در پرونده هسته‌ای در چارچوب نظریه سازه‌انگاری. رساله دکتری، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان.
نوربخش، سید هادی و همکاران (1394). به‌کارگیری نظریه بازی‌ها در تحلیل منازعه ایران و آمریکا با محوریت برنامه هسته‌ای ایران. راﻫﺒﺮد، 24(74).
Dorfer, I. (2008). Old and New Security Threats to Europe. Stockholm: Swedish Defense Research Agency. URL= http:// hexagon- Series. Org/ pdf/Doerfer_Mont_9. Pdf.
Haji-Yousefi, A.M. (2010). Iran's Foreign Policy During Ahmadinejad: From Confrontation to Accommodation. Annal Conference of the Canadian Political Science Association.         
URL: http://www.cpsa-acsp.ca/papers-2010/haji-yousefi1.pdf.
Khaloozadeh, S. (2014). Analytical Assessment of Iran-EU Relations under Rouhani’s Administration. Iran Review. URL: http://www.iranreview.org/content/Documents/AnalyticalAssement- of-Iran EU-Relations-under-Rouhani-s-Administration.htm
Kile, Sh. (2005). Europe and Iran: Perspectives on Nonproliferation. Stockholm International Peace Research Institute. Oxford University Press. URL= https://www.sipri.org/publications/2005/europe-and-iran-perspectives-non-proliferation
Kissinger, H. (2014). World Order, Reflections on the Character of Nations and the Course of History. United States of America, Penguin Publishing Group, Shahrivar.
Philips, A. (2007). Constructivism in Martin Griffiths, International Relations Theory for the 21 Century. London and New York: Routledge.
Riss, T. (2000). Let’s Argue: Communicative Action in World Politics. International Organization, 54(1): p.1-39.
Ritter, S. (2006). Target Iran: The Truth about the White House’sPlans for Regime Change. New York: Nation Books.
Theys, S. (2018). Introducing Constructivism in International Relations Theory. International Relation. URL= https://www.e-ir.info/2018/02/23/introducing-constructivism-in-international-relations-theory