Transcendent Policy

Transcendent Policy

Human Capacity for Choice: The Foundation of the Right to Self Determination from the Perspective of the Qur'an

Document Type : Original Article

Author
Professor, Department of Law and Social Jurisprudence, Research Institute of the Seminary and University, Qom, Iran.
10.22034/sm.2024.2014041.2150
Abstract
The right to self‑determination is among the most fundamental human rights in the international arena as well as a key civil right within domestic contexts. In this regard, the present study is based on the premise that the “right to self‑determination” rests upon multiple foundations, one of the most important of which—as viewed from the perspective of the Qur'an—is the “human capacity for choice.” The research method is ijtihadi interpretation. Accordingly, the right to self‑determination in Islamic thought can be understood as “the prohibition of imposing one person’s will upon another’s will and choice.” In this definition the divine will of God—the Creator of mankind—is not disregarded; rather, He can, by enacting the law of self‑determination, delineate the course of human destiny in a specific and defined manner without compelling or obligating an individual to choose that path or to proceed along it. The Creator, within the order of creation, acknowledges the human’s right and does not permit anyone to impose God’s legislative will upon man. It is incumbent upon God’s will that man remains an autonomous being whose destiny is determined by his own volition, without any party being authorized to impose its will upon him. The most important source for substantiating this claim is found in the verses of the Noble Qur'an, which serve as the most authoritative reference for understanding Islamic thought.
Keywords

قرآن کریم.
نهج‌البلاغه.
اصغری، فخرالدین و همکاران (1392). حق تعیین سرنوست در اسناد بین‌الملل و قرآن کریم. مطالعات حقوق بشر اسلامی، 2(2).
جصاص، احمد بن على (1405ق). احکام القرآن. تحقیق: محمدصادق قمحاوی. بیروت: دار إحیاء التراث العربی‏، ج5.
حرّعاملی، محمدبن حسن (1414). وسائل الشیعه. قم: مؤسسه آل‌‌البیت، ج15، 17.
حسینی بهشتی، سید محمد (1392). درس‌‌گفتارهای فلسفه دین. تهران: بنیاد نشر آثار آیت‌الله بهشتی.
حسینی بهشتی، سید محمد و همکاران (1401). آزادی، هرج‌ومرج، زورمداری. تهران: بنیاد نشر آثار شهید آیت‌الله بهشتی.
حسینی کاشانی، سید روح‌الله و همکاران (1397). مبانی انسان‌شناختی حق تعیین سرنوشت با تکیه بر انسان‌شناسی امامیه. پژوهشنامه مذاهب اسلامی، شماره10: ص61-84.
حلّی، جعفر بن حسن (1408ق). شرایع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام. تصحیح عبدالحسن محمد علی بقال. قم: مؤسسه اسماعیلیان، ج4.
حویزى، عبدعلى بن جمعه‏ (1415ق). تفسیر نور الثقلین‏. تحقیق: هاشم رسولی. قم: اسماعیلیان، ج5، چاپ چهارم.
خوئی، سید ابوالقاسم (بی‌‌تا). مبانی تکمله منهاج. تقریر سید محمدتقی خوئی، بی‌نا، ج1.
دیلمی، احمد (1401). معضل سازگاری تکلیف ارزش و مسئولیت اخلاقی با حق تعیین سرنوشت؛ نظریه شهید بهشتی. در: حقوق ملت از دیدگاه آیت‌الله دکتر بهشتی، به کوشش محمدحسن ضیایی‌فر. تهران: بنیاد نشر آثار و اندیشه‌های شهید آیت‌الله دکتر بهشتی.
راسخ، محمد (1392). حق و مصلحت (مقالاتی در فلسفه حقوق، فلسفه حق و فلسفه ارزش). تهران: نشر نی.
رجبی، محمود (1383). روش تفسیر قرآن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
رضایی، مهدی و همکاران (1397). مبانی اعطای حق تعیین سرنوشت در قرآن، ادیان و عرفان. عرفان اسلامی، شماره 57: ص257-284.
زمخشری، محمود (1415ق). الکشاف عن غوامض التنزیل. قم: نشر البلاغه، ج3.
زنگنه، جعفر (1399). واکاوی مبانی حق انتخاب و تعیین سرنوشت در قرآن کریم. مشکاة، شماره 146: ص114-135.
سلطان على‏شاه، سلطان محمدبن‌‌حیدر (1408ق). بیان السعادة فی مقامات العبادة. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات‏،
ج2-3، چاپ دوم.
سمرقندى، نصر بن محمد (1416ق). تفسیر السمرقندى (بحرالعلوم)‏. تحقیق: عمر عمروی. بیروت: دارالفکر، ج3.
شعرانی، ابوالحسن (1386). پژوهش‌‌های قرآنی در تفاسیر مجمع البیان، روحالجنان و منهج‌الصادقین. قم: بوستان کتاب، ج2.
شیخ انصاری، مرتضی (1415ق). مکاسب. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری، ج1.
صدرالدین شیرازى، محمد (1361). تفسیر القرآن الکریم. تصحیح: محمد خواجوی. قم‏: انتشارات بیدار، ج2.
طباطبایی، سید محمدحسین (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: مؤسسه النشر الاسلامی، ج 15-16.
طبرانى، سلیمان بن احمد (2008م). التفسیر الکبیر: تفسیر القرآن العظیم. اردن: دارالکتاب الثقافی، ج6.
طبرسى، فضل بن حسن (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن‏. تصحیح: فضل‌‌الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی. تهران: ناصرخسرو، ج9-10، چاپ سوم.
طبرى، محمد بن جریر (1412ق). جامع البیان فى تفسیر القرآن. بیروت: دارالمعرفه، ج27.
طوسی، محمد بن حسن (1387). المبسوط فی فقه الامامیه. تحقیق: سید محمدتقی کشفی. تهران: المکتبه المرتضویه لاحیاء الآثار الجعفریه، ج4، چاپ سوم.
طوسى، محمد بن حسن (بی‌‌تا). ‏التبیان فی تفسیر القرآن. تصحیح: احمد حبیب عاملی. بیروت: داراحیاء التراث العربی، ج9-8.
فاضل هندی، محمد بن حسن (1416ق). کشف اللثام و الابهام عن قواعد الاحکام. قم: مؤسسه النشر الاسلامی، ج10.
فرضی، محمدباقر (1397). نقد و بررسی ظاهرگرایی در فهم قرآن. قم: مرکز بین‌‌المللی ترجمه و نشر المصطفی.
فیض کاشانی، ملامحسن (بی‌‌تا). مفاتیح الشرایع. بی‌نا، ج10، 2.
قرشى بنابى، علی‌اکبر (1375). تفسیر احسن الحدیث‏. تهران: بنیاد بعثت، مرکز چاپ و نشر، ج8، چاپ دوم.
کلینی، محمد (1407ق). کافی. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج8.
مجلسی، محمدباقر (بی‌‌تا). حدود و دیات و قصاص. تحقیق و تصحیح: علی فاضل. قم: مؤسسه نشر الآثار الاسلامیه.
مراغى، احمد مصطفى (بی‌‌تا). تفسیر المراغى. بیروت: دارالفکر، ج23.
مطهری، مرتضی (1378). مجموعه آثار. تهران: انتشارات صدرا، ج1-2، 24.
مغنیه، محمدجواد (1424ق). التفسیر الکاشف‏. قم: دارالکتاب الإسلامی‏، ج5.
مکارم شیرازی، ناصر (1425ق). تعزیر و گستره آن. قم: مؤسسه امیرالمؤمنین(ع).
ورعی، سید جواد (1395). مبانی فقهی امر به معروف و نهی از منکر. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
ورعی، سیدجواد (1394). اختیارات حکومت در مجازات گنهکاران. پژوهش‌‌های فقهی، 11(1): ص51-82.