Transcendent Policy

Transcendent Policy

Analyzing the Concept of Revolution in the Political Thought of Islamists with Emphasis on Ṣadrian Philosophy

Document Type : Original Article

Authors
Reza Sadeghiyan 1
Ali Ali Hoseini 2
AliReza Golshani 3
1 PhD, Department of Political Science, Shahreza Branch, Islamic Azad University, Shahreza, Iran
2 Associate Professor, Department of Political Science, University of Isfahan, Isfahan, Iran
3 Assistant Professor, Department of Political Science, Shahreza Branch, Islamic Azad University, Shahreza, Iran
10.22034/sm.2025.130378.1571
Abstract
The concept of revolution is defined as a rapid socio-political action aimed at fundamental transformations and the overthrow of the prevailing system, establishing a new order. Revolution encompasses two fundamental components: (1) the confrontation and overthrow of the existing order, and (2) the establishment of a new order that bears no resemblance, in terms of legal frameworks, new institutions, and political actions, to the previous system. The actions of revolutionaries, as a negating force opposing the prevailing order, are conceptualized within the notion of revolution and are structured based on the understanding of forces advocating revolutionary actions. In this context, the present study aims to reinterpret the concept of revolution in the political thought of Islamist movements, which was reproduced by revolutionary activists with an emphasis on Ṣadrian philosophy. The research methodology is descriptive-analytical, conducted through the examination of publications and the reinterpretation of the positions of the Islamist political movement (during the 1960s and 1970s). The central research question is: How are the epistemological foundations of Islamists' thought regarding the concept of revolution structured? The findings indicate that Islamists advocating revolution, by utilizing Islamic concepts and Shi'a teachings, along with a philosophical understanding intertwined with religious epistemological foundations, endeavored to attain an alternative comprehension of the concept of revolution. Their understanding emanated from Islamic history, Islamic philosophy, and the system of religious knowledge. Islamist revolutionaries, foremost among them the political thoughts of Imām Khomeinī, influenced by Ṣadrian philosophy, present an understanding of global transformations and pursue the idea of revolution based on this perception. The philosophical concept of movement and change in the world, from the perspective of proponents of political Islam, enables them to formulate their understanding of revolution without borrowing concepts from other ideologies, thereby shaping a super-action leading to revolution.​
Keywords
Islamic Revolution
Ṣadr al-Mutaʾallihīn
Imām Khomeinī
Political Islam
Islamists
Philosophy
آرنت، هانا (1361). انقلاب. ترجمه: عزت‌الله فولادوند. نشر خوارزمی.
افروغ، عماد (1388). کنکاشی در چیستی انقلاب اسلامی: بعد صدرایی نهضت امام. سوره اندیشه، شماره 42: ص80 -91.
باهنر، محمدجواد (1360). مباحثی پیرامون فرهنگ انقلاب اسلامی. دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
باهنر، محمدجواد (1387). مباحثی پیرامون فرهنگ انقلاب اسلامی. تهران: موسسه فرهنگی هنری شاهد.
بستانی، احمد (1388). توانایی‌‌های سیاسی فلسفۀ اسلامی. نقد و نظر، شماره 2: ص27-64.
حقیقت، صادق (1377). علل و عوامل پیروزی انقلاب اسلامی. قم:‌ نشر طه.
خرمشاد، باقر (1384). اندیشمندان علوم اجتماعی و انقلاب اسلامی ایران. تهران: نشر باز.
خمینی، سید روح‌الله (1360). ولایت فقیه. تهران: امیرکبیر.
زمزم، علیرضا (1383). انقلاب اسلامی از دیدگاه شهید محمدجواد باهنر. انقلاب اسلامی، شماره 4.
سروش، عبدالکریم (1378). نهاد ناآرام جهان. تهران: نشر صراط.
سلمانیان، حسن‌علی (1389). جستاری در سیره سیاسی امام خمینی. حکومت اسلامی، شماره 2.
طوسی، سید خلیل‌الرحمان (1393). درآمدی بر فلسفه سیاسی صدرالمتألهین. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
علی‌حسینی، علی (1398). روشنفکران ایرانی و سنّت. قم: انتشارات دانشگاه مفید.
فدایی مهربانی، مهدی (1388). پیدایی اندیشه سیاسی عرفانی در ایران. تهران: نی.
فراتی، عبدالوهاب (1390). دانش سیاسی در حوزه علمیه قم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
فرامرز قراملکی، احد (1388). روش‌شناسی فلسفه ملاصدرا. تهران: بنیاد حمکت اسلامی صدرا.
فوران، جان (1390). نظریه‌پردازی انقلاب‌ها. ترجمه: فرهنگ ارشاد. نشر نی.
قادری، حاتم (1378). اندیشه‌های دیگر. تهران: بقعه.
قره‌باغی، عباس (1365). خاطرات جنرال عباس قره باغی. نشر نی.
کیخا، نجمه؛ فتح‌‌اللهی، محمدعلی (1392). سرشت سیاست در حکمت متعالیه. جستارهای سیاسی معاصر، 4(7): ص65-83.
لک‌زایی، شریف (1387). سیاست متعالیه از منظر حکمت متعالیه؛ با نشست‌ها و گفتگوها. قم: پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی.
لک‌‌زایی، شریف (1390). جمهوری متعالیه: تأملی در نسبت حکمت متعالیه و انقلاب اسلامی. سوره اندیشه، شماره 56-57: ص125-128.
لک‌زایی، نجف (1378). جایگاه سیاست در حکمت متعالیه. علوم سیاسی، شماره 6.
لک‌زایی، نجف (1381). اندیشه سیاسی صدرالمتألهین. قم: نشر بوستان کتاب.
لک‌زایی، نجف (1383). اندیشه‌ سیاسی آیت‌الله مطهری. قم: بوستان کتاب.
لک‌زایی، نجف (1385). سیر تطور تفکر سیاسی امام خمینی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
لک‌زایی، نجف (1392). حکمت متعالیه و انقلاب اسلامی ایران. شماره 2: ص125-144.
لک‌‌زایی، نجف؛ لک‌‌زایی، رضا (1390). تحلیل انقلاب اسلامی ایران در چهارچوب حکمت متعالیه. پژوهشنامه متین، شماره 51: ص131-156.
لک‌زایی،‌ نجف؛ میراحمدی، منصور (1377). زمینه‌های انقلاب اسلامی ایران. قم: انتشارات ائمه(ع).
مطهری، مرتضی (1366). حرکت و زمان در فلسفه اسلامی: درس‌های قوه و فعل اسفار. تهران: نشر حکمت.
مطهری، مرتضی (1373). بحثی پیرامون مرجعیت و روحانیت. انتشارات صدرا.
میناگر، علیرضا (1392). روش‌شناسی صدرالمتألهین: استنباط معارف عقلی از نصوص دینی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
هادیان، ناصر (1391). مفهوم انقلاب و تحولات جهان عرب. سیاست، 42(4).
یثربی، یحیی (1389). حکمت متعالیه: بررسی و نقد حکمت صدرالمتألهین. تهران: انتشارات امیرکبیر.