Transcendent Policy

Transcendent Policy

The Role of Political-Social Groups in Realizing the Measures for Political Justice in the Islamic-Iranian Model of Progress

Document Type : Original Article

Authors
Seyed Kazem Seyed Bagheri 1
Seyyed Mustafa Marashi 2
1 Associate Professor, Institute of Islamic Culture and Thought; Member of the Qom Political Studies Association, Qom, Iran
2 Level 3 student, Qom Seminary, Qom, Iran
10.22034/sm.2022.541901.1771
Abstract
The present study aims to examine the role of political-social groups in realizing the measures for political justice outlined in the Islamic-Iranian Model of Progress. In this context, the capacities of influential elements such as political-social groups to ensure political justice, a central concept in the model, have been explored. The research method is descriptive-analytical, and the findings show that the realization of political justice prepares the ground for balance, proportion, and moderation in society, ensuring the rightful fulfillment of citizens' rights. With justice governing the interactions and behaviors of the political system and its agents toward citizens, the groundwork is laid for the implementation of the progress model’s measures on political justice, which are directly or indirectly emphasized in various sections of the model. Implementing these measures without dynamic political-social groups is impossible. These groups, from which the political system’s agents are selected, facilitate the circulation of elites within society and ensure the execution of justice by demanding it through their monitoring efforts. This can be achieved through mechanisms such as enjoining good and forbidding wrong, critical scientific programs, the press, media, virtual spaces, and offering advice and goodwill. Strengthening the culture of free thinking, with respect to ethical norms, for the evaluation and scientific critique of past and current policies and programs, as well as assisting the political system in achieving a just structure through party governance, are among the functions that political parties and groups can perform.
Keywords
Political-Social Groups
Political Justice
Islamic-Iranian Model of Progress
Parties
Political System
قرآن کریم.
آقابخشی، علی؛ افشاری‌راد، مینو (1379). فرهنگ علوم سیاسی. تهران: چاپار.
اسلام‌پناه، مهدی؛ هادوی‌کاشانی، اصغر (1397). عدالت و الگوی پیشرفت اسلامی- ایرانی. تهران: منشور سمیر.
تنهایی، ابوالحسن (1382). جامعه‌شناسی نظری، مبانی، اصول و مفاهیم. تهران: برنا.
الوانی، مهدی (1378). بازتاب جلوه‌‌های نظریۀ بی‌‌نظمی در مدیریت. مطالعات مدیریت، شماره 21-22.
جعفرپیشه فرد، مصطفی؛ جبل عاملی، محمدسعید (1399). امر به معروف و نهی از منکر پیشران پیشرفت در دولت اسلامی. فقه دولت اسلامی، 1(1).
جمعی از نویسندگان (1396). نگاشت‌ها و نگرش‌هایی در الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت. تهران: الگوی پیشرفت.
حقیقت، سیدصادق (1389). مسألۀ ساختـار و کارگـزار در علوم اجتماعی. روش‌شناسی در علـوم انسـانی، 16(64-65):
ص166-147.
حکیمی، محمدرضا (1389). جامعه‌‌سازی قرآنی. قم: دلیل ما، چاپ نهم.
درستی، احمـد (1379). دیدگاه‌‌هـای مختلف جامعه‌‌شنـاسی درباره مسألۀ کـارگزار و ساختار. علوم سیاسی، شمارۀ12:
ص244-230.
راولز، جان (1390). نظریۀ عدالت. محمدکمال سرویان و مرتضی بحرانی. تهران: پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
رشیدرضا، سیدمحمد (1414ق). تفسیر القرآن الحکیم المشهور بتفسیر المنار. بیروت: دارالمعرفه، ج4.
روزنا، جیمز (1384). آشوب در سیاست جهان: نظریه‌‌ای دربارۀ دگرگونی و پیوستگی. علیرضا طیّب. تهران: روزنه.
سیدباقری، سیدکاظم (1397). عدالت سیاسی در قرآن کریم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
صدرالمتألهین (1354). المبدأ و المعاد. تصحیح: سید جلال‌‌الدین آشتیانی. تهران: انجمن حکمت و فلسفۀ ایران.
طباطبایی، سید محمدحسین (1381). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ج3.
عمید زنجانی، عباسعلی (1389). نظارت بر اعمال حکومت در عدالت اداری. تهران: دانشگاه تهران.
مارش، دیوید؛ استوکر، جری (1384). روش و نظریه در علوم سیاسی. ترجمۀ امیرمحمد حاجی یوسفی. تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
معینی علمداری، جهانگیر (1385). روش‌‌شناسی نظریه‌‌های جدید در سیاست (اثبات‌‌گرایی و فرا اثبات‌‌گرایی). تهران: دانشگاه تهران.
منتظری، حسینعلی (1388). اسلام دین فطرت. تهران: سایه، چاپ چهارم.
میرمحمدی، محمد (1383). الگوی نظارت و کنترل در نظام اداری جمهوری اسلامی ایران. تهران: سمت.
هاشمی، سیدمحمد (1384). حقوق بشر و آزادی‌های اساسی. تهران: میزان، ج1.