انجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321An Approach to Political Justice Based on
the Understanding of Justice Grounded in
the Three Principles of Equality, Competence,
and Maximizing Bothنگرشی به عدالت سیاسی مبتنی بر فهم عدالت بر پایه سه مؤلفه برابری، شایستگی و بیشینه کردن آن دو72670756010.22034/sm.2023.544887.1798FAعلیمحمدی ضیاءاستادیار، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گلستان، ایران.0000-0002-7295-0457Journal Article20211222This research aims to elucidate the concept of political justice and its scope using a descriptive-analytical method and applying an analytical-deductive theoretical framework. The findings indicate that justice and political justice are derived from three principles: equality, competence, and maximizing both. Striving for equality involves everyone's entitlement to political and social advantages, equality in the formulation, execution, and oversight of the law, and access to political security and political freedoms. Additionally, the competence principle seeks to achieve competent governance, emphasizing competence in establishing the law and ensuring that competent individuals benefit from political and social advantages. The principle of maximizing both equality and competence aims to optimize the benefits for the maximum number of deserving individuals from political and social advantages.پژوهش حاضر درصدد است با روش توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از چارچوب نظری تحلیلی- استنباطی، به واکاوی مفهوم عدالت سیاسی و دایره گستره آن بپردازد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که عدالت و بهتبع آن عدالت سیاسی برگرفته از سه مؤلفه برابری، شایستگی و بیشینه کردن آن دو بوده و درصدد تحقق مؤلفه برابری در حق تعیین سرنوشت، برخورداری همگان از مزیتهای سیاسی- اجتماعی، برابری در وضع، اجرا و نظارت بر قانون، برخورداری همگان از امنیت سیاسی و آزادیهای سیاسی میباشد. همچنین مؤلفه شایستگی به دنبال تحقق حاکمیت شایسته، توجه به شایستگی در مقام وضع قانون و برخورداری شایستگان از مزیتهای سیاسی- اجتماعی محدود است. مؤلفه بیشینه کردن برابری و شایستگی نیز درصدد بهرهمندی بیشترین تعداد از افراد شایسته از مزیتهای سیاسی- اجتماعی محدود میباشد.http://sm.psas.ir/article_707560_314f2be0adc42df48a1823328fb49473.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Capacity Assessment of Ferdowsi's Shahnameh
for a Security Theoryظرفیتسنجی شاهنامه فردوسی برای یک نظریه امنیت274670755610.22034/sm.2023.135309.1583FAسید سجادآل سیدغفوردکتری، گروه علوم سیاسی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی؛ و عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه، قم، ایران.0000-0002-6919-9594Journal Article20210415This research seeks to answer the question of how security is realized and what its solution entails. The response to this inquiry is sought through one of the most significant Persian sources. A security theory and school comprise various elements and components, with seven elements usually holding greater significance. These elements include security, security dimensions, security reference, security level, friends and enemies of security, security acquisition methods, and strategic security solutions. These elements are understood by adapting them based on four axes: direct vocabulary, implied and commitment-related vocabulary, opposing concepts, and contextual and meaningful implications. Ferdowsi initiates the Shahnameh with a question about the emergence of governance, revealing the book's primary objective and focus. Therefore, the foundational axis of the Shahnameh revolves around the political system and its rise and fall. Consequently, the central theme examined in the Shahnameh is security. Personal security takes shape on one side with the individual and ruler, and on the other side, security entails preserving the government from external threats or foreign enemies.تحقیق حاضر درصدد پاسخ به این پرسش است که امنیت چگونه محقق میشود و راهحل آن در چیست؟ پاسخ این پرسش از طریق یکی از مهمترین منابع فارسی انجام شد. یک نظریه و مکتب امنیتی از عناصر و مؤلفههای مختلفی تشکیل شده است؛ اما غالباً هفت عنصر و مؤلفه از اهمیت بیشتری برخوردار هستند، این مؤلفهها عبارتند از: مفهوم امنیت، ابعاد امنیت، مرجع امنیت، سطح امنیت، دوست و دشمن امنیت، روشهای تحصیل امنیت و راهکارهای استراتژیک امنیتی. روش این فهم از طریق شیوه تطبیق آن براساس چهار محور واژگان مستقیم، واژگان ضمنی و التزامی، مفاهیم مخالف و دلالتهای سیاقی و معنایی انجام شد. فردوسی شاهنامه را با پرسش درباره چگونگی پیدایش حکمرانی آغاز میکند تا هدف و محور اصلی کتابش را نشان دهد. از اینرو، محور بنیادین شاهنامه، نظام سیاسی و چگونگی ظهور و سقوط آن است. پس، موضوع اصلی با این نگاه در شاهنامه امنیت است. امنیت فردی از یکسو با فرد و حاکم شکل میگیرد و از سوی دیگر امنیت به معنای حفظ حکومت از شرّ خارجی یا دشمنان خارجی است.http://sm.psas.ir/article_707556_ada9fcc90f5e455630ee7e2bd125352c.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Investigation of the Reasons for the Emergence of
the Religious Nature of Government in the Islamic Revolution from the Perspective of Martyr Morteza Motahhariبررسی دلایل ظهور ماهیت دینی حکومت در انقلاب اسلامی از دیدگاه شهید مطهری476470756310.22034/sm.2023.1987354.2039FAسید محمدرضامحمودپناهیاستادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000-0003-0933-2151Journal Article20230222This research aims to examine the reasons for the emergence of the religious nature of government in the Islamic Revolution from the viewpoint of Martyr Morteza Motahhari using the intentional hermeneutics method, particularly Skinner's approach. Utilizing Skinner's intentional hermeneutics method, the study demonstrates that during the Pahlavi era, Iran faced challenges that remained unresolved despite the intellectual and political capacities of Western modernity and Iranian constitutionalism, especially during World War II, leading to the reoccupation and humiliation of Iranians. In these circumstances, religious scholars, especially since the Tobacco Movement, have proposed applying Islamic laws for both fixed and variable needs and advocated for a people-centric administration. The state of political and social decadence laid the foundation for contemporary developments in Iran, exacerbating the crises in either absolutist traditional political systems or adherence to left and right modernist ideologies in constitutional and pseudo-modern dictatorships. The intellectual and religious justification for the possibility of the political guardianship of the jurist (Velayat-e Faqih) by Imam Khomeini, a student of Martyr Motahhari, eliminated the legal barrier to establishing a religiously-oriented government during the occultation of the Twelfth Imam (A.S.). Consequently, the political nature of religion manifested itself in the Islamic Revolution 1979.هدف پژوهش حاضر بررسی<strong> </strong>دلایل ظهور ماهیت دینی حکومت در انقلاب اسلامی از دیدگاه شهید مطهری با روش هرمنوتیک قصدگرا است.<strong> </strong>در این تحقیق با<strong> </strong>روش هرمنوتیک قصدگرای اسکینر، نشان داده شد که مشکله انحطاط ایران در زمانه پهلوی اول و دوم با ظرفیتهای فکری و سیاسی مدرنیته غربی و مشروطه ایرانی و بویژه در جنگ جهانی دوم پاسخ درخوری نیافت و حتی به دوباره اشغال شدن ایران و تحقیر ایرانیان انجامید. در این شرایط مدتها بود که فقها بویژه از جنبش تنباکو به بعد، جامعیت قوانین فردی و اجتماعی اسلام برای نیازهای ثابت و متغیر و مردمسالار بودن اداره اجتماع، ظرفیت پاسخگویی دین به شرایط انحطاط ایران را طرح میکردند. وضعیت انحطاط سیاسی و اجتماعی، زمینه اساسی تحولات ایران معاصر را فراهم کرده است که پاسخهای ناقص و ناکافی در نظامهای سیاسی مطلقه سنتی یا تبعیت از مکاتب چپ و راست مدرنیته غربی در مشروطه و دیکتاتوری شبهمدرن بحران را تشدید نمود. اثبات عقلی و شرعی امکان ولایت سیاسی فقیه جامعالشرایط در زمان غیبت امام دوازدهم(ع) توسط امام خمینی که استاد شهید مطهری بود، مانع شرعی تأسیس حکومتی با ماهیت دینی در عصر غیبت را برطرف نمود و بدین ترتیب ماهیت سیاسی دین در انقلاب اسلامی سال 1357 ظهور پیدا کرد.http://sm.psas.ir/article_707563_0d91faa2e741b53f0bfa0b065bcb3e6d.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Elucidating Ethical Politics in the Islamic System in
The Political Ideology of Imam Khomeiniتبیین سیاست اخلاقی در نظام اسلامی در اندیشه سیاسی امام خمینی658270461810.22034/sm.2023.123140.1524FAرشیدرکابیاندانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آیتالله بروجردی، بروجرد؛ و عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه، قم، ایرانصادقشفیعیاستادیار، گروه معارف، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آیتالله بروجردی، بروجرد، ایران.حسننقدیاندکتری، گروه معارف، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آیتالله بروجردی، بروجرد، ایران.Journal Article20200316This research examines the ethical politics in the Islamic system from the political perspective of Imam Khomeini. The research adopts a descriptive-analytical method, and the results indicate that in Imam Khomeini's ideology, divine politics is the only acceptable policy for governing society. As a religious politician, he attached particular importance to ethics and morality, considering them the backbone of social and individual development. He vigorously confronted moral decadence in political ethics, emphasizing the need for moral and spiritual elevation. Imam Khomeini's ethical politics not only sought to purify society from corruption but also aimed at establishing a just and moral government. He framed ethical politics as a solution to the challenges posed by Western modernity, Iranian constitutionalism, and particularly during World War II when Iran faced occupation and humiliation. His ethical politics, rooted in Islamic values, provided a comprehensive framework for addressing society's fixed and variable needs.هدف پژوهش حاضر بررسی سیاست اخلاقی در نظام اسلامی، در اندیشه سیاسی امام خمینی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که در اندیشۀ امام خمینی تنها سیاست مقبول برای ادارۀ جامعه، سیاست الهی است. ایشان در جایگاه یک سیاستمدار دینی برای اخلاق، اهمیت ویژهای قائل بوده است ﻛﻪ در راﺳﺘﺎی ﭘﻴﻮﻧﺪ اﺧﻼق و سیاﺳﺖ و ﻧﻬﺎدن سیاﺳﺖ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ اﺧﻼق، اﺧﻼق سیاﺳﻲ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای رﻗﻢ زد ﻛﻪ آرﻣﺎن ﺑﺎ واﻗﻌﻴﺖ ﮔﺮه ﺑﺨﻮرد. ایشان در اﺧﻼق سیاﺳﻲ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻋﻤﻠﻲﺳﺎزی ﻧﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﻪ دﺳﺖ زد ﺗﺎ واﻗﻌﻴﺖﻫﺎی ﮔﺬرای زﻣﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ اﺻﻮل اﺧﻼﻗﻲ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﻛﻨﺪ. ﻋﻤﻠﻲﺳﺎزی مؤلفهﻫﺎی اﺧﻼق سیاﺳﻲ اﻣﺎم خمینی در ﺷﻴﻮۀ ﺣﻜﻮﻣﺖ، ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﻴﻦ اﻟﮕﻮﻳﻲ را ﺑﻪ دﻳﮕﺮ ﺣﻜﻮﻣﺖﻫﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ ﻛﻪ سیاﺳﺖ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ رﺷﺪ آرﻣﺎن و اﺧﻼق ﺑﻪ ﺳﺮﻣﻨﺰل ﻣﻘﺼﻮد ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﻴﺪ، ﻧﻪ ﺑﺎ ﻛﺸﺘﻦ اﺧﻼق در ﻣﺴﻠﺦ ﻗﺪرت و سیاﺳﺖ.http://sm.psas.ir/article_704618_23b25209a0197b0ef0ddf803b0b91863.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Suspension of the Concept of 'Unjust':
Mirza Qummi's Legal Grounding in Defense of
the Qajar Monarchyتعلیق مفهوم جائر؛ تمهید فقهی میرزای قمی در دفاع از سلطنت قاجار8310271079710.22034/sm.2022.548599.1830FAسیدمحمدعلیتقویدانشیار، گروه علوم سیاسی، پژوهشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0000-0001-7564-3199نسیبهنوریدکتری، گروه علوم سیاسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.Journal Article20220212This research aims to examine the position of the Shiite monarchy in general and the Qajar monarchy, specifically in the thought of Mirza Qummi during the Qajar period. The significance lies in that Shiite scholars of this era, driven by Shiite political/religious assumptions, described political entities in the occultation period with the normative concept of "unjust," which simultaneously involved denigrating and delegitimizing the rule. The historical interpretation of Mirza Qummi's political thought is based on Quentin Skinner's text-reading method. According to this interpretation, it is demonstrated that in conditions where religious differences, particularly Shiism, needed political power for their social survival, Mirza Qummi engaged in a legitimate act of legitimation for the Qajar Shiite refuge rule. In essence, Mirza Qummi aimed to alter the ethical outlook of Shiites (re-description and re-evaluation) towards monarchy. This change in perspective, by eliminating the undesirable application of the concept of an unjust ruler and applying the favorable concept of "Islam's testicles" to the monarchy apparatus, was initiated him. In other words, Mirza Qummi took the initiative to redefine the application of the term "Islam's testicles" and apply it to the "Shiite refuge kingship," thereby legitimizing the monarchy in Shiite society.هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه سلطنت شیعه بهطور کلی و سلطنت قاجار بهطور اخص در اندیشه میرزای قمی در دوره قاجار است. اهمیت این موضوع در آن است که علمای شیعی این دوره بواسطه انگارههای سیاسی/ دینی تشیع، واحدهای سیاسی عصر غیبت را با مفهوم هنجارین «جائر» توصیف میکردند. توصیفی که همزمان با ارزیابی نکوهشآمیز و در نتیجه مشروعیتزدایی از سلطنت نیز همراه بوده است. خوانش تاریخی اندیشه سیاسی میرزای قمی براساس روش قرائت متن کوئنتین اسکینر انجام شده است. براساس این خوانش نشان داده شد در شرایطی که فرق مذهبی و ازجمله تشیع برای ادامه حیات اجتماعی خود، به حمایت قدرت سیاسی نیاز داشتند، میرزای قمی به انجام کنش مشروعیتزایی برای سلطنت شیعهپناه قاجار روی آورد. درواقع قصد میرزای قمی تغییر نگرش اخلاقی شیعیان (بازتوصیف و باز ارزیابی) نسبت به سلطنت بود. این تغییر نگرش در پرتو حذف کاربرد مفهوم نامطلوب سلطان جائر و کاربرد مطلوب مفهوم بیضه اسلام بر دستگاه سلطنت از سوی وی انجام گرفت. به عبارت دیگر، میرزای قمی به تغییر کاربرد مفهوم «بیضه اسلام» و اطلاق آن بر دستگاه «سلطنت پادشاه شیعهپناه» مبادرت ورزید و از این طریق به انجام کنش مشروعیتبخشی به سلطنت در جامعه شیعی پرداخت.http://sm.psas.ir/article_710797_6a32d192b032bafcf7cbdf0359439f4f.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Social Trust System: An Approach in
the Modernization of the Farabian Virtuous Cityنظام اعتمادات اجتماعی: رهیافتی در مدرنیزاسیون مدینه فاضله فارابی10312470756110.22034/sm.2023.547650.1847FAحسینپرکاناستادیار، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران0000-0002-6592-3055کریمابراهیمیدکتری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20220411<span style="letter-spacing: -.15pt;">This research aims to investigate the potential for reutilizing utopian cities like the Farabian Virtuous City based on the requirements and capabilities of modernity. The study's primary question is whether these utopian cities retain their utopian potential despite the profound transformations of modernity or if their utopian effectiveness can be reinstated through changes. The reinterpretation of these utopian cities is pivotal for aligning vast political, cultural, social, economic, and religious systems toward Islamic goals and ideals. In this study, utilizing the dialectical method, the Farabian Virtuous City is scrutinized in two dimensions: requirements and consequences, based on the principles of modernity. Subsequently, employing the content analysis approach, the comprehensive theme of the "Social Trust System" is extracted as the primary approach in the modernization of the Farabian Virtuous City. The following steps were taken in the process: (a) designing matrices of requirements and consequences, (b) extracting and refining concepts and consequence propositions in the consequence matrix (38 propositions as basic statements), (c) extracting and refining requirements (27 requirements as basic statements), (d) extracting six organizing concepts, (e) extracting the comprehensive theme. According to Farabi's teachings regarding the utopian city, the primary foundation for realizing the utopian city is justice. The central axis of social justice is the government of the virtuous or the wise. The wise should be trained from the beginning or selected from individuals who have previously attained this level of virtue. In either case, a system is needed to record and retrieve their performance and capabilities, which can be realized in the "Social Trust System." By establishing the social trust system in the Farabian Virtuous City, as the achievement of this research, a platform for public oversight of functions and a framework for social justice is provided, enhancing productivity and satisfaction in a mutually reinforcing manner.</span>هدف پژوهش حاضر بررسی قابلیت بهرهبرداری مجدد آرمانشهرهایی همچون آرمانشهر فارابی، مبتنی بر الزامات و قابلیتهای مدرنیته است. بنابراین سؤال اصلی تحقیق این است که آیا این آرمانشهرها، علیرغم تحولات عظیم مدرنیته، قابلیت آرمانی خود را دارند؟ یا با ایجاد تغییراتی، میتوان کارآمدی آرمانی آنها را بازخوانی کرد؟ بازخوانی این آرمانشهرها، نقطه عطفی است برای جهتگیری دستگاههای عظیم سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و دینی بهسوی اهداف و ایدهآلهای اسلامی. در این تحقیق با بهرهگیری از روش استنطاقی، مدینه فاضله فارابی در دو بُعد الزامات و پیامدها، مبتنی بر آموزههای مدرنیته، واکاوی شده و سپس با بهرهگیری از رویکرد تحلیل مضمون، طی مراحل ذیل، مضمون فراگیر «نظام اعتمادات اجتماعی»، به عنوان رهیافت اصلی این تحقیق در مدرنیزاسیون مدینه فاضله فارابی استخراج شده است: الف) طراحی ماتریسهای الزامات و پیامدها؛ ب) استخراج و پالایش مفاهیم و گزارههای پیامدی در ماتریس پیامدها (38 پیامد به عنوان گزارههای پایه)؛ ج) استخراج و پالایش الزامات (27 الزام به عنوان گزارههای پایه)؛ د) استخراج شش مفهوم سازماندهنده ؛ هـ) استخراج مضمون فراگیر. براساس آموزههای فارابی در خصوص آرمانشهر، بستر اصلی تحقق آرمانشهر، عدالت است و محور اصلی عدالت اجتماعی، حکومت شایستگان یا حکیمان بوده و حکیمان را بایستی یا از ابتدا تربیت کرد یا از بین افرادی که قبلاً به این درجه از شایستگی رسیدهاند، انتخاب کرد. در هر دو، نیاز به سیستمی است که بتوان عملکرد و تواناییهای آنها را ثبت و بازیابی کرد. این مهم در «نظام اعتمادات اجتماعی» قابل تحقق است. با استقرار سیستم اعتمادات اجتماعی بر مدینه فاضله فارابی که دستاورد این تحقیق است، زمینه نظارت مردمی بر عملکردها و بستر عدالت اجتماعی فراهم میشود و بهرهوری و رضایتمندی را بهطور همافزا افزایش میدهد.http://sm.psas.ir/article_707561_f4202bcbeae647b5883d50433a8c1624.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Political Culture Conflicts in Iran: Challenges
and Solutions for Overcoming Themتعارض فرهنگهای سیاسی در ایران: چالشها و راهحل برونرفت از آن12514070755810.22034/sm.2023.536994.1741FAعلیملکیاستادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه تفرش، تفرش؛ و عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه، قم ایران.0009-0008-6628-5308Journal Article20210825This research aims to examine the conflicts within political cultures in Iran. Employing a descriptive method, including content analysis and qualitative analysis, the study delves into the issue of the multiplicity of political cultures and the resulting diversity in beliefs and political orientations in Iran. The central question is how, given the diversity and multiplicity of political cultures in Iran after the Islamic Revolution, strategies can be developed to harmonize and consolidate political culture to contribute to Iran's political and economic development. The results indicate that open dialogue among intellectuals and carriers of political culture in a space free from political and economic dominance can be the most suitable solution for harmonizing and unifying elements of political culture, such as political values, beliefs, and emotional stances of the people, in the direction of political and economic development. Additionally, within the framework of critical theory, fostering free dialogue among citizens and civil institutions, creating a platform for public persuasion, avoiding exclusionary approaches toward elements of other cultures, promoting a spirit of tolerance and coexistence, and respecting the foundations and principles of political cultures are recommended. A conscious amalgamation of Islamic, Iranian, and progressive political cultures is proposed through informed and persuasive dialogue.هدف پژوهش حاضر بررسی تعارض فرهنگهای سیاسی در ایران است. در این راستا، با روش توصیفی، از نوع تحلیل محتوا و تحلیل کیفی، مشکل تعدد فرهنگ سیاسی و در نتیجه، تعدد باورها و گرایشهای سیاسی در ایران بررسی شده است. سوال اصلی آن است که با توجه به تعدد و تنوع فرهنگ سیاسی در ایران پس از انقلاب اسلامی، چه راهکارهایی برای همگن شدن و منسجم شدن فرهنگ سیاسی، در رسیدن به توسعه سیاسی و اقتصادی ایران وجود دارد؟ نتایج نشان داد که گفتگوی آزاد بین اندیشمندان و حاملان فرهنگ سیاسی در فضایی عاری از سلطه سیاسی و اقتصادی میتواند مناسبترین راهکار برای انسجامبخشی و همگنسازی اجزاء فرهنگ سیاسی مانند ارزشهای سیاسی، باورهای سیاسی و ایستارهای احساسی مردم در راستای توسعه سیاسی و اقتصادی باشد. همچنین در چهارچوب نظریه انتقادی، گفتگوی آزاد شهروندان و نهادهای مدنی و بسترسازی برای اقناع عمومی، در جهت رسیدن به اجماع نظری مشترک، نداشتن برخورد حذفی با عناصر دیگر فرهنگها، ترویج روحیه مدارا و همزیستی و احترام به مبانی و اصول فرهنگهای سیاسی مد نظر بوده و ترکیبی از فرهنگ سیاسی اسلامی، ایرانی و متجدد متناسب با هم، به صورت آگاهانه و با گفتگوی اقناعی آزاد، پیشنهاد میشود.http://sm.psas.ir/article_707558_5005c734f99af327c0f37985200088ea.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Application of Causal Layered Analysis (CLA) in
Analyzing the Dysfunction of Political Parties
in Iran (1966-2021)کاربست روش تحلیل لایهای علتها در تحلیل کژکارکردی احزاب سیاسی در ایران (1285-1400)14116270755710.22034/sm.2023.528931.1693FAزهرههمتیدانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.0000-0002-4312-3380حسینمسعودنیادانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-4312-3380فرهاددرویشی سه تلانیاستاد، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران.Journal Article20210427The primary objective of this research is to address the central question of which factors, and with what coordinates, have been influential in the decline in quality and dysfunction of political parties in Iran over the past century (from the inception to the present). In this regard, by employing the Causal Layered Analysis (CLA) method, the research findings demonstrate that the institutionalization of factionalism and, consequently, the lack of efficiency and effectiveness in party activities in Iran cannot be attributed to a single tangible factor. Instead, it should be understood as rooted in factors that extend deeply into Iranian society's mental, conceptual, systematic, and objective layers from ancient times to the present. Along this path, stabilizing the pattern of party competition, transforming the party pattern and organization, strengthening the culture of participation and collectivism, and presenting alternative narratives are among the solutions that can play a role under the attention of the ruling body and party activists, in improving and enhancing the quality of party activities in the country.هدف پژوهش حاضر پاسخ به این پرسش اصلی است که چه عواملی، و با چه مختصاتی در کیفیت نازل و کژکارکردی تحزب در ایران در طی یک سده گذشته (از آغاز شکلگیری تاکنون) تأثیرگذار بودهاند؟ در این راستا، و با کاربست روش تحلیل لایهای علّتها،<sup>[1]</sup> یافتههای پژوهش نشان داد که نهادینه نشدن تحزب و بهتبع آن فقدان کارایی و اثربخشی فعالیت حزبی در ایران را نه در یک عامل عینی و مشخص، بلکه مبتنی بر روش تحلیل لایهای علّی باید در مجموعه عواملی دانست که در لایههای عمیق ذهنی، معناشناختی، سیستماتیک و عینی جامعه ایران از گذشتههای دور تاکنون ریشه دارند. در این مسیر، تثبیت الگوی رقابت حزبی، تحول در الگو و سازمان حزبی، تقویت فرهنگ مشارکت و جمعگرایی و طرح روایتهای بدیل، ازجمله راهحلهایی هستند که میتوانند تحت توجه هیئت حاکمه و همچنین فعالان عرصه تحزب، در بهبود و ارتقاء کیفی فعالیتهای حزبی در کشور نقش داشته باشند.http://sm.psas.ir/article_707557_c3bdd5b45b9e8dacd7a3040ad2b361f5.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321The Strategy Mapping of the Context of the Cycle of
Political-Social Justice and Corruption: Insights
from the Tenth Government's Experienceراهبردنگاری در پرتو چرخه عدالت سیاسی- اجتماعی و فساد براساس تجربه دولت دهم16318071123010.22034/sm.2023.1987041.2005FAمحمدحسنبصیری پوردانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی (گرایش مسائل ایران)، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.سیدمصطفیابطحیاستادیار، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحمدتوحید فامدانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20230224This research aims to conduct a conceptual analysis of corruption, social justice, and political justice. It also seeks to categorize, identify indicators, and provide a general overview of corruption during the tenth government in Iran. Additionally, the study aims to evaluate the relationship between corruption and social and political justice within this government. The primary research question is how the relationship between corruption and social-political justice is manifested during the tenth government. This applied research utilizes qualitative data analysis and is characterized as descriptive-analytical. The hypothesis posits that the correlation between corruption and social-political justice in the tenth government is contingent on the absence of corruption alongside the establishment of social-political justice.
Conversely, corruption and the attenuation of social-political justice will result in a lower perception of justice. The research suggests that social-political justice is established as corruption decreases in society. Conversely, with increased corruption, social-political justice and the perception of justice decrease. Given the prevalence of corruption in various Iranian governments, the perception of corruption in the Islamic Republic of Iran is notably high. Future revelations of corruption may adversely impact social justice, reducing social trust, participation, and psychological security.هدف پژوهش حاضر این است که ضمن مفهومشناسی فساد، عدالت اجتماعی و عدالت سیاسی، گونهشناسی، نشانگان و مصادیق کلی فساد در دولت دهم، رابطه میان فساد و عدالت اجتماعی و سیاسی در این دولت را مورد ارزیابی قرار دهد.<strong><em> </em></strong>پرسش اصلی پژوهش این است که نسبت میان فساد و عدالت سیاسی و اجتماعی در دولت دهم چگونه برقرار میشود؟ این پژوهش براساس هدف کاربردی بوده و تحلیل دادههای آن کیفی است. همچنین بهلحاظ ماهیت، توصیفی- تحلیلی است. پژوهش بر این فرضیه استوار است که نسبت میان فساد و عدالت سیاسی و اجتماعی در دولت دهم، تابعی از عدم فساد و برقراری عدالت سیاسی و اجتماعی از یکسو و همچنین وجود فساد و کمرنگ شدن عدالت سیاسی و اجتماعی از سوی دیگر است؛ به این مفهوم که هرچه میزان فساد در جامعه پایینتر باشد، عدالت اجتماعی و سیاسی در جامعه برقرار میشود و در مقابل، هرچه فساد در جامعه بالاتر باشد، عدالت اجتماعی و سیاسی و ادراک عدالت پایینتر خواهد بود. با توجه به وجود فساد در اغلب دولتهای ایران، سطح ادراک فساد در جمهوری اسلامی ایران بهواسطه نقشآفرینیهای دولتها بسیار بالا است. به نظر میرسد که با توجه به افشای فسادها در آینده، روند رو به رشد این پدیده بر کاهش عدالت اجتماعی و بهتبع آن، کاهش اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی و امنیت روانی تأثیر نامطلوب بگذارد.http://sm.psas.ir/article_711230_f1cbba332e79da93ffffda44f9d09597.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321The Impact of Social Media on Political Participation
of Seminary Students in Qomتأثیر رسانههای اجتماعی بر مشارکت سیاسی طلاب شهر قم18120071123110.22034/sm.2022.553492.1884FAمسعودکیهاندانشجوی دکتری، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.نازنینملکیاناستادیار، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانآنیمیرزاخانیاناستادیار، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20220509The primary objective of this research is to investigate the relationship between the use of social media and the political participation of seminary students in Qom. The data collection tool was a questionnaire, and the research method employed was survey-based. Using Morgan's table, a sample size of 322 individuals was selected from a population of 2000 seminary students. The research findings indicate a noticeable correlation between the political participation of students and their utilization of social media. Furthermore, a significant and meaningful relationship was observed between the extent of political participation and trust in the intended use of social media, education level, and age. The use of social media has provided an appropriate platform for the dissemination and expansion of political awareness among seminary students, contributing to the development of activities and the empowerment of their political influence. Among the research variables, the most significant impact was related to the extent of using new social media, while the least impact was associated with the variable of education.هدف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ بررسی ﺗﺄﺛﻴﺮ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﺮ ﻣﺸﺎرﻛﺖ سیاﺳﻰ طلاب شهر قم میباشد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بوده و روش تحقیق پیمایشی است. با استفاده از جدول مورگان، 322 نفر بهعنوان حجم نمونه از میان جامعه آماری 2000 نفری انتخاب شدند. براساس یافتههای تحقیق، راﺑﻄﻪ ﻣﺜﺒﺖ، ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﻣﻌﻨﺎداری میان مشارکت سیاسی طلاب و بهرهگیری آنان از رﺳﺎﻧﻪﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ موردنظر قابل مشاهده است. علاوهبر این میتوان رابطه معنادار و قابلتوجهی میان حدود مشارکت سیاسی و ﻣﻴﺰان وثاقت ﺑﻪ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﺘﺨﺐ، سطح تحصیلات و سن افراد مورد بررسی برقرار کرد. رﺳﺎﻧﻪﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ با اﻳﺠﺎد بستر مناسب ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﻓﺮدى و ﮔﺮوهی و گسترش آن، و با زدودن ﻣﻮاﻧﻊ دﺳﺘﺮﺳﻰ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت، زمینه اﻧﺘﻘﺎل آگاهیهای سیاﺳﻰ را در ﮔﺴﺘﺮدهﺗﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ آن برای طلاب فراهم آورده است. این امر سبب توسعه اﻃﻼﻋﺎت و آﮔﺎﻫﻰ آنﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ روﻧﺪﻫﺎى سیاﺳﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻳﺮان شده که توان اثرگذاری قابلتوجهی ﺑﺮ اﻟﮕﻮﻫﺎى ﻛﻨﺶ سیاﺳﻰ طلاب خواهد داشت. از بین متغیرهای تحقیق، بیشترین تأثیر را میزان استفاده از رسانههای اجتماعی جدید و کمترین آن را متغیر تحصیلات داشته است.http://sm.psas.ir/article_711231_17e2503c8314f43d5ba82278c622c359.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Investigating the Familiarity of Seminary Students with
the Concept of Guardianship of the Jurist, Emphasizing
Imam Khomeini's Political Ideology
(Case Study: Seminary Students in the City of Qom)بررسی میزان آشنایی طلّاب حوزههای علمیه با موضوع ولایت فقیه با تاکید بر اندیشه سیاسی امام خمینی (مطالعه موردی: طلاب شهر قم)20122070756210.22034/sm.2023.549892.1848FAعلیاکبری معلماستادیار، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی؛ و عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه، قم، ایران.Journal Article20220302This research aims to examine the level of familiarity of seminary students with the concept of Guardianship of the Jurist, emphasizing Imam Khomeini's political ideology. The research method is survey-based, and data were collected through a questionnaire and analyzed using SPSS software. The findings indicate that the level of students' familiarity with various dimensions of Guardianship of the Jurist, including its concept and background (75/75), foundations, conditions, duties, and powers (65/11), performance (62/95), the constitutional law (44/14), and sources (22/04), averages around 54%. Three demographic variables, namely gender, citizenship, and place of residence, do not significantly affect students' familiarity with the concept of Guardianship of the Jurist. However, five demographic variables—marital status, age, educational level, place of study, and years of study—significantly impact students' familiarity. The level of familiarity of students with the core aspects of Imam Khomeini's ideology related to the Guardianship of the Jurist is excellent. Still, the familiarity level is weak for those aspects receiving limited attention.هدف پژوهش حاضر بررسی میزان آشنایی طلاب حوزههای علمیه با موضوع ولایت فقیه با تاکید بر اندیشه سیاسی امام خمینی است. روش تحقیق پیمایشی بوده و دادهها از طریق پرسشنامه گردآوری و با کمک نرمافزار spss تحلیل شدند. یافتههای تحقیق نشان میدهد که میزان آشنایی طلاب با ابعاد مختلف ولایت فقیه، در مفهوم و پیشینه 75، در مبانی، شرایط، وظایف، و اختیارات 11/65، در عملکرد 95/62، در قانون اساسی 14/44، در منابع 04/22 و در مجموع حدود، 54 درصد است که متوسط ارزیابی میشود. سه متغیر زمینهای جنسیت، تابعیت و محل سکونت در میزان آشنایی طلاب با موضوع ولایت فقیه مؤثر نبوده است، ولی پنج متغیر زمینهای وضع تأهل، سن، سطح تحصیلی، محل تحصیل و سنوات تحصیلی طلاب در میزان آشنایی آنان تاثیرگذار است. میزان آشنایی طلاب با موضوع ولایت فقیه در آن دسته از گویههایی که جنبه محوری داشته و از اصول اساسی اندیشه امام خمینی در موضوع ولایت فقیه بهحساب میآید، در حد عالی است؛ اما آن دسته از گویههایی که بهصورت محدود مورد توجه هستند، در حد ضعیف است.http://sm.psas.ir/article_707562_41063cad75944d90a97448cba8f90bb6.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Religion in International Relations Scholarship:
Subject of Cognition or Agent of Perception?دین در دانش روابط بینالملل: موضوع شناخت یا فاعل شناسا22123871123210.22034/sm.2023.554920.1891FAروح الامینسعیدیاستادیار، گروه روابط بینالملل و مطالعات منطقهای، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران0000-0002-4244-3614Journal Article20220606This research aims to examine the role of religion and the proper approach to it in international relations. The study's primary question is whether, from the perspective of existing international relations theories, we can consider religion and study its dimensions and aspects or if religion itself can act as an agent, providing an independent perspective and worldview for understanding and interpreting the world. The research method is descriptive-analytical, and the results indicate that both assumptions are conceivable in the current context. Religion can serve as an independent or dependent variable, the subject of study in various international relations theories, and, given the conceptual limitations of these theories in understanding and interpreting the behavior of religious actors arising from fundamental theoretical differences, it can offer researchers an independent perspective and worldview. However, while exploring the reasons for the inadequacy of existing theories in explaining the comprehensive role of religion, this research emphasizes the necessity of independent theoretical development of religion as an active agent. Proving the second assumption will lay the groundwork for forming a religious theory in international relations.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش دین و نحوه پرداخت درست به آن در دانش روابط بینالملل است. سوالی اصلی تحقیق آن است که آیا میتوان از منظر نظریات موجود روابط بینالملل به دین نگریست و ابعاد و جوانب آن را مورد مطالعه قرار داد یا اینکه دین خود میتواند بهعنوان یک فاعل شناسا عمل کند و منظر و جهاننگرش مستقلی را برای فهم و تفسیر جهان در اختیار ما بگذارد؟ روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و نتایج حاکی از آن است که در برهه کنونی هر دو فرض برای دین متصور است. دین هم میتواند بهعنوان متغیر مستقل یا وابسته، موضوع مطالعه نظریات گوناگون روابط بینالملل باشد و هم با توجه به نارساییِ ماهویِ این نظریات در فهم و تفسیر رفتار کنشگران دینی ناشی از اختلافات بنیادین فرانظری، قادر است منظر و جهاننگرش مستقلی را در اختیار پژوهشگران قرار دهد. لکن پژوهش حاضر با ترجیح فرض دوم، ضمن بررسی دلایل ناتوانی نظریههای موجود از تبیین جامع نقش دین، بر ضرورت نظریهپردازی مستقل دینی بهعنوان فاعل شناسا تأکید میورزد. اثبات فرض دوم، زمینهساز شکلگیری نظریه دینی روابط بینالملل خواهد بود.http://sm.psas.ir/article_711232_31428c4d576f65f9dbd3d4780682f3ff.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321The Capacity of Governmental Jurisprudence in
the Efficacy of Citizen Diplomacyظرفیت فقه حکومتی در کارآمدی دیپلماسی شهروندی23925470755910.22034/sm.2023.540694.1761FAاحمدرهداراستادیار، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران.معصومهمرادی آریانکارشناسی ارشد، فقه سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایرانJournal Article20211011New international relations have paved the way for non-governmental actors to enter the diplomatic arena, moving beyond states' monopoly. The pivotal role of people as new players in this field is one of the most significant developments of recent decades. <em>Citizen diplomacy</em> is a new type in which citizens act as unofficial government representatives. Since diplomacy, as the forefront of foreign policy in the existing diplomatic space, is designed based on the liberal democracy paradigm, various diplomacy models are implemented accordingly. This necessitates an examination, from the perspective of the jurisprudence of governance in the system based on Islamic jurisprudence, of citizen diplomacy, which is rooted in the elevated principles of traditional and jewel-like jurisprudence. It serves as the foundation for religious governance and the primary variable for producing power and social management by examining it from various angles. In this regard, this research seeks to answer the central question: What capacity does jurisprudential governance, as the grand jurisprudential theory of social management in Islamic governance, possess in the effectiveness of citizen diplomacy? The results indicate that jurisprudential governance, considering its dynamism and comprehensiveness, can, in addition to encompassing all aspects of individual jurisprudence based on the social duty of people in religious governance, define an identity-building and collective mission role for the entire nation. It can act as a disciplined, facilitating, supportive, guiding, and moderating force, ensuring the effectiveness of citizen diplomacy as one of the practical tools of foreign policy.شکلگیری مناسبات جدید در عرصه بینالملل، مسیر را برای ورود بازیگران غیردولتی هموار و دیپلماسی را از انحصار دولتها خارج نموده است. نقش محوری مردم به عنوان بازیگران جدید این عرصه از مهمترین تحولات چند دهه اخیر است. دیپلماسی شهروندی نوع جدیدی از دیپلماسی است که در آن شهروندان به عنوان نمایندگان غیررسمی دولت نقش ایفا میکنند. از آنجا که دیپلماسی بهعنوان پیشانی سیاست خارجه در فضای دیپلماتیک موجود مبتنی بر پارادایم اندیشه لیبرال دموکراسی طراحی و متناسب با این الگو، مدلهای مختلفی از آن اجرا میگردد؛ ضرورت ایجاب میکند که در نظام مبتنی بر فقه اسلامی، دیپلماسی شهروندی نیز از منظر فقه حکومتی که وجه ارتقاءیافته فقه سنتی و جواهری است؛ به عنوان خاستگاه حکومت دینی و متغیر اصلی تولید قدرت و مدیریت اجتماعی حاکمیت از زوایای گوناگون مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا، پژوهش حاضر درصدد پاسخ به این سوال اصلی است که فقه حکومتی- به عنوان کلان نظریه فقهی مدیریت اجتماعی حکومت اسلامی- از چه ظرفیتی در کارآمدی دیپلماسی شهروندی برخوردار است؟ نتایج حاکی از آن است که فقه حکومتی با توجه به پویایی وگستردگی در قلمرو، علاوهبر شمول تمام ابعاد فقه فردی، میتواند بنابر اقتضاء، بر مبنای تکلیفگرایی اجتماعی مردم در حکومت دینی، تعریف نقش هویتبخش و رسالت جمعی برای آحاد یک ملت، تولید نرمافزار و انسجام سیاستگذاری و ارتقاء اهداف دیپلماسی شهروندی منضبطکننده، تسهیلگر، پشتیبان، هدایتگر و تعدیلکننده آن باشد و از این رهگذر کارآمدی آن را به عنوان یکی از ابزارهای مؤثر سیاست خارجی فراهم سازد.http://sm.psas.ir/article_707559_6542a0b80aaa1fba608351c3a099d2e4.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321The Fifth Wave of Terrorism and
the Regional Security Complex in the Persian Gulfموج پنجم تروریسم و مجموعه امنیت منطقهای در خلیج فارس25526870674710.22034/sm.2022.547528.1818FAحسینافشیندانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.0000-0002-4551-1037سیامکبهرامیاستادیار، گروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران0000-0003-2653-9680حمید رضاسعیدی نژاداستادیار، گروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.0000-0003-2653-9680Journal Article20220214This research aims to examine the impacts of the fifth wave of terrorism on the prevailing pattern of the security complex in the Middle East and the Persian Gulf. The research methodology is descriptive-analytical, and the results indicate that the novel wave of terrorism, considering its historical roots in the 20th century, influenced by imposed nation-building and multiple crises of identity, has taken shape. Thus, its roots can be traced in issues such as non-civilian foundations and ethnic and religious exclusivism, lack of consensus and agreement among national and religious actors, a disruptive and weak government incapable of achieving good governance and providing desirable services to the people, and regional and extra-regional interventions, particularly by the United States. The fifth wave of terrorism is characterized by features like fractures in ruling governments, the establishment of independent groups, claims of creating new governance, shifts in the meaning of balance, uncontrolled violence, international expansion of violent activities, and the ability to revive, strengthens previous patterns of friendship and enmity, alters the power distribution at the regional level, breaks down autonomous regional units, and creates a more significant ground for foreign intervention. Consequently, it changes the prevailing pattern of the security complex from a competitive to an adversarial model.هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیرات موج پنجم تروریسم، بر الگوی حاکم بر مجموعه امنیتی در خاورمیانه و خلیج فارس است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج حاکی از آن است که موج نوین تروریسم با عنایت به ریشههای تاریخی آن در قرن بیستم و متأثر از ملتسازی تحمیلی و بحرانهای چندگانه هویت، یکپارچگی و مشروعیت ناشی از آن و استمرار آن در کشورهایی مانند عراق و سوریه، شکل گرفته است. لذا، ریشههای آن را میتوان در مسائلی از قبیل بنیان غیرمدنی و انحصارگرایی قومی و مذهبی، عدم توافق و اجماعنظر بین بازیگران قومی و مذهبی، دولت شکننده و ضعیف و ناتوان از تحقق حکمرانی خوب و برقراری امنیت و ارائه خدمات مطلوب به مردم و مداخله کشورهای منطقهای و فرامنطقهای، به خصوص امریکا جستجو کرد. موج پنجم تروریسم با ویژگیهایی چون گسست در دولتهای حاکم و ایجاد گروههای مستقل، ادعای ایجاد حکمرانیهای نوین، تغییر در معنای توازن، خشونتهای بدون چارچوب، گستره فعالیت بینالمللی خشونتورزانه و قابلیت احیای مجدد، سبب تقویت الگوهای دوستی و دشمنی سابق، تغییر توزیع قدرت در سطح منطقه و گسست در واحدهای خودمختار منطقه و ایجاد زمینه بیشتر برای مداخله خارجی و در نتیجه تغییر الگوی حاکم بر مجموعه امنیتی، از الگوی رقابتی به الگوی دشمنی شده است.http://sm.psas.ir/article_706747_f737030410a212769288ba5f6fb800b8.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321Exploring the Relationship of the Deobandi School
with Islamic Sects in the Indian Subcontinentواکاوی رابطه مکتب دیوبندی با مذاهب اسلامی در شبه قاره هند26928670478610.22034/sm.2023.547892.1841FAمحمدناروئیدانشجوی دکتری، گروه تاریخ، واحد یادگار امام خمینی(ره)، شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.محبوبهشرفیدانشیار، گروه تاریخ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20220306This research aims to investigate the relationship of the Deobandi school with various Islamic sects in the Indian subcontinent. The research method is descriptive-analytical, and the results indicate that scholars of the Deobandi sect have extensively influenced religious sects and tendencies in India. In this context, convergence and linkage of the Deobandi sect with other sects were among their critical keywords in the religious and sectarian domain. They have fundamental differences and divergences with other Islamic sects in matters of beliefs, leading to conflicts with sects such as the Barelvis, Maududis, Sufis, Ahl-e-Hadith, non-madhhab Salafis, Wahhabis, and Shiites. Some Deobandis consider followers of certain sects as innovators or polytheists. The most significant differences between Deobandis and Shiites revolve around issues such as intercession, seeking proximity through saints, taqiyah (precautionary dissimulation), distortion of the Quran, infallibility of the Imams (AS), the concept of Mahdaviat (the appearance of the Mahdi), visiting graves, occultation, Muṣḥaf of Fāṭima, and more. These two schools shared peaceful coexistence in opposing Hindus and the British.هدف پژوهش حاضر واکاوی رابطه مکتب دیوبندی با مذاهب اسلامی در شبه قاره هند است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که عالمان فرقه دیوبندی برای تأثیرگذاری بر فرق و گرایشات مذهبی در هندوستان، تلاشهای فراوانی داشتهاند و در این عرصه همگرائی و پیوند فرقه دیوبندی با سایر مذاهب از کلیدواژههای اساسی آنان در حوزه دین و مذهب بهشمار میرفت. آنان اختلاف و واگرائیهای بنیادینی با سایر فرق اسلامی در زمینه اعتقادات دارند. اختلافها موجب تضاد این فرقه با فرق دیگری مانند بریلویها، مودودی، تصوف، اهل حدیث، سلفیان غیرمقلد، وهابیان و شیعیان شده است، بهگونهای که برخی از دیوبندیها، پیروان پارهای از مذاهب را اهل بدعت یا مشرک میدانند. بیشترین اختلاف دیوبندیها و شیعیان در مورد «شفاعت، توسل، تقیّه، تحریف قرآن، عصمت ائمه(ع)، مهدویت، زیارت قبور، غیبت، مصحف فاطمه وغیره است». این دو مکتب در دشمنی با هندوها و انگلیسیها همگرائی مسالمتآمیزی با هم داشتند.http://sm.psas.ir/article_704786_69e95695b01716f240155cb36cb7c063.pdfانجمن مطالعات سیاسی حوزهسیاست متعالیه2345-267611120230321The Role of the Arbaeen Procession in
Public Diplomacy of Iranنقش راهپیمایی اربعین در دیپلماسی عمومی ایران28730370553510.22034/sm.2021.543986.1784FAحبیب اللهگل محمدیدانشجوی دکتری، گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.ابراهیممتقیاستاد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانکیهانبرزگردانشیار، گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشکده حقوق و الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0003-3571-6204Journal Article20211130This research aims to investigate the role of the Arbaeen procession in strengthening the public diplomacy of the Islamic Republic of Iran in the region and the international system. The study, with an applied goal and a descriptive-analytical nature, suggests that the Arbaeen procession, with elements such as promoting a culture of resistance and anti-arrogance, strengthening Islamic unity, and globalizing the geopolitical significance of Shiism, contributes to enhancing soft power. Consequently, it strengthens the public diplomacy of the Islamic Republic of Iran in the Islamic world and the international system. The research findings emphasize the redirection of Iran's foreign policy and value-oriented relations with Islamic countries, particularly in the surrounding environment, especially in Iraq, concerning the specific phenomenon of Arbaeen. Given that the necessary conditions and foundations for strengthening the discourse of the Shiite Crescent are provided through rituals such as the Arbaeen procession and the culture of pilgrimage, considering the global reception in the Islamic world, theoretical conclusions suggest incorporating Arbaeen-like rituals into the theoretical framework of diffusion by researchers in Arbaeen studies.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش راهپیمایی اربعین حسینی در تقویت دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در منطقه و نظام بینالملل است. این پژوهش از منظر هدف کاربردی بوده، و از نظر ماهیت، توصیفی- تحلیلی است. به نظر میرسد راهپیمایی اربعین با مولفههایی نظیر ترویج فرهنگ مبارزه و استکبارستیزی، تقویت وحدت اسلامی و جهانیسازی ژئوپلیتیک شیعه، موجب تقویت قدرت نرم و بالطبع تقویت دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در منطقه و جهان اسلام و نظام بینالملل میشود. دستاورد پژوهش حاضر ترمیم جهتگیریهای سیاست خارجی ایران و مناسباتگرایی ارزشی با کشورهای اسلامی در محیط پیرامونی به ویژه در کشور عراق و ناظر به پدیده خاص اربعین است. نظر به آنکه شرایط و زمینههای لازم برای تقویت گفتمان هلال شیعی از رهگذر مناسکی چون راهپیمایی اربعین حسینی و فرهنگ زیارت، با توجه به استقبال جهان اسلام فراهم است، به عنوان استنتاجات نظری باید مناسکی چون اربعین حسینی در قالب نظریه پخش نیز از سوی پژوهشگران مطالعات اربعینی در دستور کار قرار گیرد.http://sm.psas.ir/article_705535_73d3f4ef5cf38dd8adc413c9d2fe72fe.pdf