<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>انجمن مطالعات سیاسی حوزه</PublisherName>
				<JournalTitle>سیاست متعالیه</JournalTitle>
				<Issn>2345-2676</Issn>
				<Volume></Volume>
				<Issue>مقالات آماده انتشار</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2026</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>An overview of peace-persistent criminology and the capacity of laws in its development within the criminal justice system in the legal system of Iran and internationally.</ArticleTitle>
<VernacularTitle>چشم اندازی از جرم شناسی صلح طلب و ظرفیت قوانین در توسعه آن در سیستم عدالت کیفری در نظام حقوقی ایران و بین الملل</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">737761</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22034/sm.2023.2012747.2138</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>نجمیه السادات</FirstName>
					<LastName>فاضلی چهارمحالی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکترا تخصصی حقوق جزاو جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0009-0009-4133-6874</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمود</FirstName>
					<LastName>اشرافی</LastName>
<Affiliation>استادیارگروه حقوق جزاوجرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان )، اصفهان ، ایران (نویسنده مسئول)</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0001-5628-0978</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمدرضا</FirstName>
					<LastName>شادمان فر</LastName>
<Affiliation>‬استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0003-3235-552X</Identifier>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2023</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>02</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>. همواره یکی از دغدغه‌های اصلی نظام‌های عدالت کیفری، تحقق عدالت با تمرکز بر حفظ و ارتقای امنیت اجتماعی، همراه با پیشگیری از وقوع مجدد جرم بوده است. طی سال‌های اخیر، این دغدغه‌ها زمینه‌ای برای تحول در رویکردهای سنتی نظام کیفری فراهم ساخته و به تدریج رویکردهای انسان‌محور و جایگزین، جای خود را به سیاست‌های خشن و واکنشی داده‌اند. نمود بارز این تغییر رویکرد را می‌توان در شکل‌گیری و توسعه نظریاتی نظیر «جرم‌شناسی صلح‌طلب» مشاهده نمود؛ رویکردی که مبنای تحلیل آن بیش از مجازات و سرکوب، بر محوریت انسان، کرامت بزه‌دیده و بازاجتماعی‌کردن بزهکار و تلاش برای ترمیم رابطه اجتماعی مخدوش‌شده توسط بزه قرار گرفته است.پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر داده‌های کتابخانه‌ای، در صدد بررسی ابعاد و مصادیق عملی بهره‌گیری از رویکرد جرم‌شناسی صلح‌طلب در سیاست‌های عدالت کیفری نظام حقوقی ایران و مطالعه تطبیقی برخی مقررات فراملی در این حوزه است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که رویکرد صلح‌طلبانه در جرم‌شناسی، نگاهی نو به پدیده جرم ارائه می‌دهد و معتقد است با به‌کارگیری روش‌ها و مکانیسم‌های جایگزین از جمله میانجی‌گری، مصالحه، عذرخواهی، خدمات عام‌المنفعه و دیگر اقدامات ترمیمی، می‌توان ضمن جبران واقعی آسیب‌های وارده به بزه‌دیده و جامعه، زمینه بازگشت مثبت بزهکار به جامعه را نیز فراهم ساخت. این مهم ضمن کاهش حس انتقام‌جویی و کاهش میزان تکرار جرم، در نهایت سبب ارتقاء سرمایه اجتماعی و همبستگی ملی می‌گردد.در نظام حقوقی ایران، به ویژه در پرتو اصلاحات صورت‌گرفته در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، گام‌های مهمی در جهت پذیرش و اجرای جرم‌شناسی صلح‌طلب برداشته شده است. مقررات مربوط به مجازات‌های جایگزین حبس، توسعه نهاد میانجی‌گری و مصالحه، توجه به بازپروری محکومان و امکان گذشت و تراضی، همگی، تجلی‌هایی از اجرای سیاست‌های مبتنی بر عدالت ترمیمی و صلح‌طلبانه می‌باشند. همچنین تطبیق آموزه‌های این رویکرد با اسناد بین‌المللی مانند قواعد توکیو (۱۹۹۰)، اصول راهنمای عدالت ترمیمی سازمان ملل و میثاق حقوق مدنی و سیاسی، نویددهنده تقویت این رویکرد در قوانین ملی کشور است.در مجموع، یافته‌های پژوهش گواه آن است که توسعه رویکرد جرم‌شناسی صلح‌طلب و بومی‌سازی آن در چارچوب نظام حقوقی ایران، می‌تواند ضمن اعتلای عدالت کیفری و کاهش تراکم جمعیت کیفری زندان‌ها، زمینه ارتقاء امنیت اجتماعی، تقویت احساس رضایت بزه‌دیدگان و بازپذیری اجتماعی مجرمان را فراهم آورد.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">. همواره یکی از دغدغه‌های اصلی نظام‌های عدالت کیفری، تحقق عدالت با تمرکز بر حفظ و ارتقای امنیت اجتماعی، همراه با پیشگیری از وقوع مجدد جرم بوده است. طی سال‌های اخیر، این دغدغه‌ها زمینه‌ای برای تحول در رویکردهای سنتی نظام کیفری فراهم ساخته و به تدریج رویکردهای انسان‌محور و جایگزین، جای خود را به سیاست‌های خشن و واکنشی داده‌اند. نمود بارز این تغییر رویکرد را می‌توان در شکل‌گیری و توسعه نظریاتی نظیر «جرم‌شناسی صلح‌طلب» مشاهده نمود؛ رویکردی که مبنای تحلیل آن بیش از مجازات و سرکوب، بر محوریت انسان، کرامت بزه‌دیده و بازاجتماعی‌کردن بزهکار و تلاش برای ترمیم رابطه اجتماعی مخدوش‌شده توسط بزه قرار گرفته است.پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر داده‌های کتابخانه‌ای، در صدد بررسی ابعاد و مصادیق عملی بهره‌گیری از رویکرد جرم‌شناسی صلح‌طلب در سیاست‌های عدالت کیفری نظام حقوقی ایران و مطالعه تطبیقی برخی مقررات فراملی در این حوزه است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که رویکرد صلح‌طلبانه در جرم‌شناسی، نگاهی نو به پدیده جرم ارائه می‌دهد و معتقد است با به‌کارگیری روش‌ها و مکانیسم‌های جایگزین از جمله میانجی‌گری، مصالحه، عذرخواهی، خدمات عام‌المنفعه و دیگر اقدامات ترمیمی، می‌توان ضمن جبران واقعی آسیب‌های وارده به بزه‌دیده و جامعه، زمینه بازگشت مثبت بزهکار به جامعه را نیز فراهم ساخت. این مهم ضمن کاهش حس انتقام‌جویی و کاهش میزان تکرار جرم، در نهایت سبب ارتقاء سرمایه اجتماعی و همبستگی ملی می‌گردد.در نظام حقوقی ایران، به ویژه در پرتو اصلاحات صورت‌گرفته در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، گام‌های مهمی در جهت پذیرش و اجرای جرم‌شناسی صلح‌طلب برداشته شده است. مقررات مربوط به مجازات‌های جایگزین حبس، توسعه نهاد میانجی‌گری و مصالحه، توجه به بازپروری محکومان و امکان گذشت و تراضی، همگی، تجلی‌هایی از اجرای سیاست‌های مبتنی بر عدالت ترمیمی و صلح‌طلبانه می‌باشند. همچنین تطبیق آموزه‌های این رویکرد با اسناد بین‌المللی مانند قواعد توکیو (۱۹۹۰)، اصول راهنمای عدالت ترمیمی سازمان ملل و میثاق حقوق مدنی و سیاسی، نویددهنده تقویت این رویکرد در قوانین ملی کشور است.در مجموع، یافته‌های پژوهش گواه آن است که توسعه رویکرد جرم‌شناسی صلح‌طلب و بومی‌سازی آن در چارچوب نظام حقوقی ایران، می‌تواند ضمن اعتلای عدالت کیفری و کاهش تراکم جمعیت کیفری زندان‌ها، زمینه ارتقاء امنیت اجتماعی، تقویت احساس رضایت بزه‌دیدگان و بازپذیری اجتماعی مجرمان را فراهم آورد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جرم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شناسی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">صلح</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">طلب</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کرامت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">انسانی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عدالت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کیفری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سیستم جایگزین</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عدالت ترمیمی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
</Article>
</ArticleSet>
