انجمن مطالعات سیاسی حوزه سیاست متعالیه 2345-2676 مقالات آماده انتشار 2026 07 19 Evaluation of the role of urgency and and prudency in authorization of Martyrdom بررسی فقهی نقش اضطرار و مصلحت در عملیات استشهادی 737754 10.22034/sm.2026.112051.1422 FA سیروس اسماعیل زاده گروه فقه و حقوق اسلامی- دانشگاه آزاد اسلامی تبریز- ایران یعقوب پورجمال گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد تبریز- ایران سعید حسن زاده دلگشا گروه فقه و حقوق الامی- دانشگاه آزاد اسلامی تبریز- ایران Journal Article 2019 07 27 The holly Quran and constitution has put great importance on defending societies and rituals. In great many instances, the holly Quran encourages believers to martyrdom, sacrifice the self and stamina against the enemies, but it has forbidden terrorism and committing suicide. The holly Quran has identified martyrdom as a defensive Jihad and set its conditions. Therefore, martyrdom is the last resort as a defensive mechanism to defeat violation and defend Muslims interests since in this act the martyred person is killed based on his own will, some consider it as an act of suicide and impermissible. This study, investigating it based on proofs and jurisprudence, tries to demonstrate that the permit to these activities in times of intrusion of the circumstances of significance and importance in not farfetched because in Islamic verses and stories related to martyrdom (suicide) is way different. The proofs of exigency are dominant over those of sanctity ، and in priority of exigency over primarily conditions of intrusion, they are of primary importance. In addition, whenever in doing a martyrdom act a preferable interest and expedience is conceived, the rationales would not reproach it. عملیات استشهادی به عنوان آخرین راه به عنوان ابزار دفاعی برای دفع تجاوز و حفظ منافع مسلمان از باب ضرورت و اضطرار بکار گرفته می شود از آنجاییکه در این عملیاتها فرد مستشهد با اقدام خود به شهادت می رسد عده ای آن را نوعی خودکشی و هلاکت با دست خویش تلقی و جایز نمی دانند. پژوهش حاضر با بررسی این موضوع براساس ادله و قواعد فقهی در صدد اثبات این نکته می باشد که جواز این عملیات ها در موارد تزاحم دو امر اهم و مهم بعید به نظر نمی رسد زیرا آیات و روایات دلالت کننده بر حرمت عملیات استشهادی (انتحار ) منصرف از این موارد است. ادله اضطرار حاکم بر ادله حرمت و در تقدم اضطرار بر احکام اولیه تزاحم ملاک است از سوی دیگر هرگاه در انجام عملیات اسشتهادی مصلحت و منفعت راجحی وجود داشته باشد عقل و سیره عقلا هم حکم به مذمت آن نمی کند.