انجمن مطالعات سیاسی حوزه سیاست متعالیه 2345-2676 11 3 2023 09 23 Normalization of Political Science and Structural Priorities in Iran after the Islamic Revolution هنجاری شدن علم سیاست و اولویت‌های ساختاری در ایران پس از انقلاب اسلامی 209 228 711777 10.22034/sm.2024.1989722.2033 FA آرش رضادوست دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-1751-9680 ابراهیم متقی استاد، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران کیهان برزگر دانشیار، گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2023 02 15 The present research aims to answer the central question: What were the epistemological and ontological forms of political science in Iran after the Islamic Revolution, and what influence did this have on the structural priorities of the political system? The research hypothesis is that political science in Iran after the Islamic Revolution had a normative nature, which led to prioritizing certain concepts such as inspiration, the issuance of revolution, and the identification of Shiites and revolutionary groups in southwest Asia. The present study utilizes the normalization education theory and Iran's Islamic Revolution. The research method is analytical-descriptive, and the results indicate that the normalization of political science in Iran after the Islamic Revolution impacted political structures and changed priorities. Consequently, the effectiveness of this knowledge in the realm of action needed to have the necessary desirability and intensified the confusion of intellectuals and activists. The discourse formats of the Iranian Revolution reflected ideological norms and took shape based on manifestations of ideological norms. Normative and discursive formats based on the identity of resistance affected the regional security process. Iran's foreign policy norms have historical roots. They are devoted to signs of resistance, confrontation with threatening actors, and forces escaping centralization, which have yet to pay much attention to normative rules. Political science in Iran after the Islamic Revolution came under the influence of social and structural contexts. Since Iran has faced signs of constant crisis after the revolution, political science has gradually become crisis-ridden. The role of political science is essential in that many of its semantic and conceptual formats coincide with the historical and value concepts of the Islamic Republic. The linkage of revolutionary norms with political, economic, and social teachings is vital in that it could provide a platform for expanding knowledge to recognize and confront threats. هدف پژوهش حاضر پاسخ به این پرسش اصلی است که:‌ علم سیاست در ایران پس از انقلاب اسلامی، دارای چه قالب‌های معرفت‌شناسانه و هستی‌شناسانه بوده و این امر چه تأثیری در اولویت‌های ساختاری نظام سیاسی داشته است؟ پژوهش بر این فرضیه استوار است که علم سیاست در ایران پس از انقلاب اسلامی، ماهیت هنجاری داشته و این امر منجربه اولویت‌یابی برخی از مفاهیم مانند الهام‌بخشی، صدور انقلاب و هویت‌یابی شیعیان و گروه‌های انقلابی در آسیای جنوب غربی شده است. در تبیین پژوهش حاضر از نظریۀ آموزش هنجاری و انقلاب اسلامی ایران استفاده شده است. روش‌ پژوهش تحلیلی- تبیینی بوده و نتایج حاکی از آن است که هنجاری شدن علم سیاست در ایران پساانقلاب اسلامی بود که بر ساختارهای سیاسی تاثیر نهاده و اولویت‎ها را تغییر داد. در نتیجه کارآمدی این دانش در فضای کنش، مطلوبیت لازم را نداشته و با سردرگمی اندیشمندان و کنشگران این کژکارکردی شدت یافت. قالب‌های گفتمانی انقلاب ایران که در دیسیپلین علوم سیاسی انعکاس یافته، براساس جلوه‌هایی از هنجارهای ایدئولوژیک شکل گرفت. قالب‌های هنجاری و گفتمانی مبتنی بر هویت مقاومت، آثار خود را در فرآیند امنیت‌سازی منطقه‌ای به‌جا گذاشت. هنجارهای سیاست خارجی ایران دارای ریشه‌های تاریخی بوده و معطوف به نشانه‌هایی از مقاومت، رویارویی با بازیگران تهدیدکننده و نیروهای گریز از مرکزی می‌باشد که به قواعد هنجاری توجه چندانی مبذول نداشته‌اند. علم سیاست در ایران پس از انقلاب اسلامی تحت تأثیر فضای اجتماعی و ساختاری قرار گرفت. از آنجایی که ایران بعد از انقلاب با نشانه‌هایی از بحران دائمی روبرو بوده، بنابراین علم سیاست به گونۀ تدریجی و در فضای بحران آبدیده شد. نقش‌یابی علم سیاست از این جهت اهمیت دارد که بسیاری از قالب‌های معنایی و مفهومی آن با مفاهیم تاریخی و ارزشی جمهوری اسلامی همخوانی داشته است. پیوند قالب‌های هنجاری انقلاب با آموزه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی از این جهت اهمیت دارد که توانست زمینۀ توسعۀ دانش برای شناخت و مقابله با تهدیدات را فراهم سازد. http://sm.psas.ir/article_711777_67d3c34ff3fd16fa94550a6b118db58f.pdf