سیاست متعالیه

سیاست متعالیه

الگوسازی تربیت سیاسی رسمی با رویکرد تربیت کنشگران آگاه و فعال سیاسی (انتگرال) در جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران
2 دانشجوی دکتری، علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران.
3 استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران.
چکیده
پژوهش حاضر در راستای دستیابی به الگویی متناسب با نیازهای سیاسی حال و آینده جمهوری اسلامی ایران کوششی برای پاسخ دادن به این پرسش است که: الگوی تربیت سیاسی متناسب با تجریه تاریخی و نیازهای حال و آینده جمهوری اسلامی ایران که منتج به تربیت کنشگران سیاسی آگاه و فعال گردد، دارای چه مولفه‌ها و ویژگی‌هایی است؟ در این پژوهش از روش پدیدارشناسی تفسیری که تفسیر از پدیده‌ها را تصریح می‌کند، آنگونه که در چشم‌اندازهای مختلف از سوی افراد درک می‌شوند؛ و نیز به‌کارگیری چارچوب نظری انتگرال عدم طرد، پذیرش تکثرگرایی، ایجاد فضای بین الاذهانی و به رسمیت شناختن دیگری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد، الگوی تربیت سیاسی حاصل از پژوهش حاضر با داشتن ویژگی‌های منحصربه‌فرد می‌تواند به‌طور همزمان با نگاه از چهار منظر عینی، ذهنی، بیناعینی، بیناذهنی به کنشگر آگاه سیاسی فعال دست یابد. اما به نظر می‌رسد به دلایلی چون نگاه به الگوی غربی، شرقی یا اسلامی و سایر الگوها، و ناکارآمدی هر یک از الگوها، تربیت سیاسی منجربه کنشگری آگاهانه و فعالانه سیاسی نشده است. لذا، مهم‌ترین سازوکار و بایسته‌های الگوی تربیت سیاسی که می‌تواند منجربه کنشگری آگاهانه و فعالانه سیاسی در جمهوری اسلامی ایران شود، مطابق رویکرد چارچوب نظری انتگرال است که به واسطه همزمان نگاه کردن از این چهار منظر حاصل می‌شود.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Modeling Official Political Education with an Approach to Training Informed and Active Political Actors (Integral) in the Islamic Republic of Iran

نویسندگان English

Majid Golparvar 1
Faramarz Navidtabrizi 2
Mehdi Hasani Bagheri 3
1 Assistant Professor, Department of Political Science, Baft Branch, Islamic Azad University, Baft, Iran
2 Ph.D. Candidate, Political Science, Baft Branch, Islamic Azad University, Baft, Iran
3 Assistant Professor, Department of Political Science, Faculty of Humanities, Baft Branch, Islamic Azad University, Baft, Iran.
چکیده English

The present study seeks to develop a model that meets the political needs of the present and future of the Islamic Republic of Iran, aiming to answer the question: "What components and characteristics should a political education model, suitable for the historical experience and current and future needs of the Islamic Republic of Iran, possess to train informed and active political actors?" This research employs the interpretive phenomenology method, which elucidates the interpretation of phenomena as understood from different perspectives by individuals, and the application of the integral theoretical framework that includes non-exclusion, acceptance of pluralism, creating intersubjective space, and recognition of the other. The research results showed that the political education model derived from this study, with its unique characteristics, can simultaneously achieve informed and active political actors from four perspectives: objective, subjective, intersubjective, and interobjective. However, it appears that due to reasons such as looking towards Western, Eastern, or Islamic models and the inefficacy of each, political education has not resulted in consciously and actively political actors. Therefore, the most important mechanisms and essentials of the political education model that can lead to conscious and active political actors in the Islamic Republic of Iran align with the integral theoretical framework, which is achieved through simultaneous consideration of these four perspectives.

کلیدواژه‌ها English

Official political education
Informed actors
Active political actors
Integral method
Islamic Republic of Iran
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله (1379). النجاه من الغرق فی البحر الضلالات. ویرایش و مقدمه محمدتقی دانش‌پژوه. تهران: دانشگاه تهران، چاپ دوم.
ارسطو (1378). سیاست. ترجمه حمید عنایت. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
افتخاری، اصغر؛ مهجور، حمید (1395). الگوی تربیت سیاسی از دیدگاه شهید مطهری. رهیافت انقلاب اسلامی، شماره 36.
افلاطون (1386). جمهور. ترجمه فواد روحانی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ویرایش هشتم.
بزرگر، رقیه و همکاران (1398). تربیت سیاسی: اهداف، سازوکارها و بایسته‌های روشی آن. رهیافت‌های سیاسی و بین‌المللی، شماره 3.
پولادی، کمال (1383). تاریخ اندیشه سیاسی در غرب، از سقراط تا ماکیاولی (کتاب اول). تهرن: نشر مرکز.
پیوزی، مایکل (1378). یورگن هابر ماس. ترجمه احمد تدین. تهران: نشر هرمس.
جراحی دربان، مهدی؛ بابازاده، مجید؛ رودمقدس، رمضانعلی (1393). مبانی، اصول و روش‌های تربیت سیاسی در اسلام از منظر قرآن. بصیرت و تربیت اسلامی، 11(31).
دهخدا، علی‌اکبر (1377). لغت‌نامه. تهران: انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
دوورژه، موریس (1377). اصول علم سیاست. ترجمه ابوالفضل قاضی شریعت پناهی. تهران: نشر دادگستر.
ردهد، برایان (1375). اندیشه سیاسی از افلاطون تا ناتو. ترجمه مرتضی کاخی و اکبر افسری. تهران: نشر نقش جهان.
رهنما، اکبر؛ سبحانی‌نژاد، مهدی؛ علیین، حمید (1379). درآمدی برمبانی، اصول و روش‌های تربیت سیاسی از منظر امام علی(ع) در نهج‌البلاغه. تربیت اسلامی، شماره4.
سلحشوری، احمد؛ یداللهی‌فر، محمدجواد؛ خنکدار طارسی، معصومه (1391). مبانی و مولفه‌های تربیت سیاسی از دیدگاه امام خمینی. پژوهشنامه انقلاب اسلامی، شماره 5.
سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، 1390.
شفیعی قهفرخی، امید (1390). سیاست در سپهر سعادت. سوره مهر، شماره 52-53.
عالم، عبدالرحمان (1394). بنیادهای علم سیاست. تهران: نشر نی.
عنایت، حمید (1399). بنیاد فلسفه سیاسی در غرب از هراکلیت تا هابز. نشر دانشگاه تهران، چاپ هفتم.
عیسی‌نیا، رضا (1387). ویژه‌نامه تربیت سیاسی. راه تربیت، شماره 5.
غنی‌لو، محمدرضا؛ شریفی، محمد (1395). بررسی مبانی نظری تربیت سیاسی و اجتماعی. مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی، شماره 2.
فارابی، ابونصر (1405ق). الجمع بین رأیی الحکیمین. قدم له و علق علیه الدکتور البیرنصری نادر. المکتبه الزهراء.
فوزی، یحیی؛ کریمی بیرانوند، مسعود (1390). نقش حکومت در تربیت؛ بررسی مقایسه‌ای دیدگاه افلاطون و امام خمینی. اسلام و پژوهش‌های تربیتی، شماره 1.
فوس، کلینت (1401). بسوی معرفت‌شناسی انتگرال. ترجمه مجید گل‌پرور. بی‌نا.
محمدی پویا، فرامرز؛ صالحی، اکبر؛ مومیوند، فاطمه (1394). تحلیل محتوای نهج‌البلاغه براساس ساحت‌های شش‌گانه. پژوهشنامه نهج‌البلاغه، شماره 10.
نظام‌الملک، حسن بن علی (1386). سیاست‌نامه (سیرالملوک). مصحح عزیزالله علیزاده. تهران: فردوس.
نقیب‌زاده، احمد؛ فاضلی، حبیب‌الله (1385). درآمدی برپدیدارشناسی به‌مثابه روش علمی. پژوهشنامه علوم سیاسی، 1(2)، ص54-30.
هابز، توماس (1380). لویاتان. ترجمه حسین بشیریه. تهران: نشر نی.
وینست، اندرو (1381). نظریه‌های دولت. ترجمه حسین بشیریه. نشر نی.